GROTE OVERWINNING SVD

Door Roel Evertse

Deze keer weinig mazzel, maar een terechte overwinning op Utrecht 3, dat op papier helemaal geen slecht team heeft (ongeveer dezelfde ratingsterkte als Doetinchem), maar er in de bloedhete kelder, waar Doetinchem zijn thuiswedstrijden speelt, absoluut niet aan te pas kwam, hoewel de uitslag enigszins geflatteerd was.
De toon werd gezet door Kees Nederkoorn. Tot grote opluchting van uw verslaggever accepteerde zijn tegenstander de gambietpion van Kees niet en na minder dan 20 zetten was de vis reeds op het droge. Soms lijkt schaken wel erg makkelijk. In de partij tussen Marino Küper en Amindo Naarden werden de lichte stukken snel geruild en hoewel wit een kleine plus overhield, viel er weinig te beleven. Henk Riepma boekte een prima overwinning op routinier André Schenk die ooit hoofdklasse speelde bij Charlois-Europoort, een tijdje is gestopt met schaken, maar het kennelijk toch niet kan laten. De KNSB waardeert zijn comeback kennelijk wat minder, want hij moet het nog steeds zonder registratienummer doen. Sander van Vucht had gehoopt tegen Gerard Verholt te spelen, had een speciale openingsvariant voorbereid, maar de nestor van Utrecht werd vervangen door een jeugdspeler. Een iets beter staand eindspel werd overigens keurig door Sander naar winst gevoerd. John Lutgens speelt dit seizoen veel en veel beter dan zijn magere rating aangeeft en dat mocht zijn tegenstander ondervinden. Goed positiespel resulteerde in een eindspel, waarin de witte torens akelig binnen kwamen. Theo Goossen mocht opboksen tegen Onno van Dijk, niet de meest hoffelijke speler onder Caissa’s adepten. De nederlaag was overigens terecht. Marius van Hal speelde een uitstekende partij in zijn bekende stijl. Behoedzaam manoeuvrerend en met veel “kleine zetjes” duwde hij zijn tegenstander steeds verder naar beneden. Het was naar om aan te zien. Zoals Marino terecht opmerkte: ”Behalve de twee pionnen heeft Marius ook nog de compensatie!” Zelf speelde ik een zeer wisselvallige partij. De Aljechin leverde al na 15 zetten een volle kwaliteit in het eindspel op, maar daarna begon het grote knoeien. Dat ik het uiteindelijk, na 6 uur spelen, nog won, was vooral te danken aan de overmoed van mijn tegenstander.
Met nog één ronde te gaan staan we definitief in het “linkerrijtje” en dat is duidelijk veel meer dan aan het begin van het seizoen werd verwacht.