VERRASSENDE EN VERDIENDE ZEGE SVD 1

Door Roel Evertse

De eerste wedstrijd van Doetinchem is zeer voorspoedig verlopen. Het sterke tweede achttal van DD uit Den Haag werd met 5-3 verslagen en dat, terwijl DD2 op alle acht borden een hogere rating had dan wij! Zes remises en twee overwinningen was het mooie eindresultaat. De overwinningen werden geboekt door de kersverse VUT-ters Theo en Kees. Theo begon het seizoen voortvarend en plette zijn veel te passief spelende tegenstander in een gierende koningsaanval. Vroeg in de middag had hij de vis al op het droge. Kees plukte subtiel en verrassend voor zijn tegenstander zo maar een centrumpionnetje van het bord en wist daarna alle dreigingen van zijn tegenstander in de kiem te smoren. Toen deze in tijdnood kwam verliep het van kwaad tot erger. De andere partijen werden dus remise. Bij Sander was de muziek er vrij snel uit: een zeer correcte remise en een goed resultaat tegen een sterke tegenstander.
De partij van Marino was moeilijk te beoordelen: wie stond er nu beter of eigenlijk het minst slecht? De spelers kwamen er zelf ook niet uit: remise. Roel had een beetje voordeel in een complexe stelling, maar wikkelde weliswaar op een voor de hand liggende manier, maar toch ook onzorgvuldige manier af, zodat zijn tegenstander met eeuwig schaak kon ontsnappen. Henny speelde een zeer goede en zo waar een echte positionele partij, won een pion, bleef in een toreneindspel uitstekend spelen, bijna tot het einde, bijna dus, tot hij namelijk op het onzalige idee kwam om er een pionneneindspel van te maken: a- en h-pion tegen a-pion. Helaas voor Henny was de witte koning bijtijds terug op c1. Marius is voor mij "the man of the match": letterlijk een hele middag lang wist hij met succes een wat minder staand eindspel te keepen tegen Jacob Kort, die ooit in de Nederlandse subtop speelde en een berucht "melker" is. En dan was er nog de zeeslang (meer dan 100 zetten) van Peter. Zijn tegenstander speelde het allemaal heel goed, kwam in het verre eindspel akelig opzetten met twee centrale vrijpionnen, zodat Peter op een gegeven moment niets anders kon doen dan afwikkelen naar het eindspel K+L+P tegen K, met de blote K voor Peter. Alle stuurlui aan wal vonden dat natuurlijk een makkie en de arme Peter Monté kon zich ten onrechte de lul van het gezelschap voelen, omdat hij het niet wist te winnen. Ten onrechte wat mij betreft. Er zijn er maar weinig die het na 6 uur spelen kunnen winnen, als ze het al kunnen.
De chinees na afloop smaakte prima, zoals makkelijk te begrijpen valt. Bij de alcoholcontrole bij Vorden wist uw verslaggever ook nog een keurige P te blazen en tegen middernacht kwam ik moe, maar buitengewoon opgewekt thuis.