DERBY EINDIGDE ONBESLIST

(Roel Evertse)

Een wedstrijd tegen een streekgenoot brengt altijd iets extra’s. Men kent elkaar en men heeft vanzelfsprekend een hekel aan elkaar vanwege oude koeien, ongeschilde appelen, ongunstige koppen en andere milieuvervuiling. De plaatselijke pers voert de druk op door met verslaggever en fotograaf aanwezig te zijn. Als de ploegen dan ook nog redelijk aan elkaar gewaagd zijn wil dat nogal eens aanleiding zijn voor verhitte middagen met tot de Hoge Raad doorgevoerde protesten, slinks verdwenen stukken en andere eigendommen, verwijten vanwege onsportief gedrag, doorgesneden autobanden en dus fel handgemeen na afloop. Als randstedelijke allochtoon was ik dus op het ergste (eigenlijk dus: het leukste!) voorbereid, maar gelukkig/helaas (doorhalen wat niet gewenst wordt) was het een buitengewoon sportieve wedstrijd, waarin de spanning alleen vanwege de strijd op de borden voelbaar was. Uiteindelijk werd het een gelijkspel, hetgeen een goede afspiegeling van de vertoonde kunsten was, hoewel BAT op meer heeft mogen hopen vanwege een gunstige stelling van de laatste nog gaande partij.
De zaken maar even chronologisch naar afloop van de partijen.
Marino gebruikte de voorzet vooral om een dooie stelling te fabrieken. Ter verontschuldiging voerde hij aan dat tegenstander Arie Huysman heel veel theorie kent. Waarvan akte.
Marius verdedigde zich bekwaam tegen de Trompowski van Dennis Arts. Het kleine plusje van wit kalfde langzaam af en net toen Marius aan het initiatief mocht ruiken, kwam er een goed getimed remiseaanbod.
Ook Henk speelde een oerdegelijke partij tegen Guust Homs. De laatste bood ook maar eens remise aan, voordat het mogelijk te laat zou zijn en Henk is er de man niet naar om op buigen of barsten te spelen.
Henny speelde een gecompliceerde Engelse partij, die lang in evenwicht bleef. Alleen kostte het onze man veel meer bedenktijd dan zijn tegenstander en het ging in tijdnood helaas helemaal mis.
Uw verslaggever beleefde een vrolijke middag. Mijn tegenstander offerde met wit in een Slavische verdediging een pion voor initiatief, dat echter niet goed uit de verf kwam. Integendeel: zwart nam de aanval over en de dreigende koningsaanval kostte een hoop hout.
Tussenstand: 2½-2½ en de stand bij de drie resterende partijen was zodanig dat het moeilijk was om een einduitslag te voorspellen. Theo verrichtte lang bekwaam keeperswerk in een stelling met tegengestelde rokades, waarbij er slechts één partij kon aanvallen, maar helaas verslikte hij zich uiteindelijk nog in het eindspel.
Kees had initiatief voor een pion (die hij overigens pas na een zet of 20 offerde), dacht zijn tegenstander mat te zetten, maar had daarbij totaal overzien dat zijn tegenstander nog lang kon rokeren; hij keek ernaar alsof het een onreglementaire zet betrof. Niet dat het voor de stelling een ramp betekende, maar Kees moest als het ware mentaal een tweede partij spelen. Dat deed hij overigens zeer kundig.
Op Sander rustte toen nog de verantwoordelijke taak om een toreneindspel met een pion minder remise te maken. Hulde natuurlijk dat hij glansrijk voor het examen slaagde, maar tegenstander Wim Ratering had er wel meer van kunnen proberen te maken.