ZONDER GELUK VAART NIEMAND WEL

door Gert-Jan Zonneveld

Op dinsdag 3 oktober stond de 3^e ronde van de laddercompetitie op het programma. Door tijdelijk wedstrijdleider Kees Nederkoorn waren er 6 partijen geprogrammeerd waarover uw denksportmedewerker hieronder een kort relaas doet.
De eerste partij die beslist werd was die tussen Frans Kuggeleijn en Henk Hamer. In hun onderlinge partij voor de roostercompetitie had Frans een smadelijke- en onverwachte nederlaag geleden tegen Henk, dus was nu de mogelijkheid op revanche. In een Russische partij verleende Henk alle medewerking aan Frans om zijn gedeukte ego op te krikken; na een rustige opening gaf Henk al spoedig een pion weg en de hierdoor verkregen ruimte was aan Frans wel besteed. Ondanks tegenstribbelen wist Frans moeiteloos het punt in het verre eindspel binnen te halen.
Kort daarna moest Jan Evers zijn koning omleggen tegen Jaap van Velzen. In een Spanjaard speelde Jan tamelijk planloos en kon zwart rustig aanleggen op de witte koningsstelling. Een klassiek loperoffer scheurde de witte koningstelling finaal aan flarden en langzaam liep de witte koning in een matnet.
Theo Goossen, regerend kampioen, had op het oog weinig moeite met John Lutgens. Soms lijkt schaken heel erg makkelijk; stukken en pionnen op de goede plaats, controle over velden, zonder dat de tegenstander er maar iets tegenover kan stellen. Natuurlijk bood John genoeg tegenstand,maar het was onvoldoende tegen het uitmuntende spel van Theo. Er was geen kruid tegen gewassen, en nog voor de 30^e zet gaf John zich gewonnen.
De partij tussen Jasmin Hajro en Wim Lenderink was een hele opvallende. In een Franse stelling stond het na 8 zetten zo:



Hier besloot Jasmin tot het onzinnig 9. Ld3 ?? waarna Wim dankbaar de toren op a1 incasseerde met 9. … Dc3+ 10. Ke2  Dxa1.
Normaal gesproken zou dit voldoende moeten zijn voor zwart om de partij te winnen, maar Jasmin, uit het goede hout gesneden, besloot nog eens alles op alles te zetten en maar te gaan rommelen, opgeven kon tenslotte altijd nog. Wim, begon daarop ook mindere zetten te doen en dat leidde uiteindelijk tot volgende stelling waar wit aan zet is. Overduidelijk zijn nu de kansen gekeerd ten faveure van wit. Met enkele krachtzetten maakt wit het uit, zonder dat zwart ook maar iets kan ondernemen.



Jasmin speelde het heerlijke 1. Db8+, waarop zwart nog zo sportief was om wit de matzet te laten uitvoeren middels 1. … Kd5 (1. …  Ke6 haalt ook niets meer uit, en 1. … Tc7 doe je ook niet van harte!) waarna 2. De5 mat volgde. Wit opgelucht, zwart moet zich erg alleen hebben gevoeld. Hopelijk heeft hij ’s nacht de slaap nog kunnen vatten.

Tot slot speelden Gert-Jan Zonneveld en Sjon Vrieze een zéér boeiende gevecht uit, waar elkaars kansen goed werden doorzien door beide partijen en de uiteindelijke remise de terechte uitslag was. Ook in de analyse (de gezellige borrelpraat achteraf) kwamen beide kemphanen niet verder dan een gelijkwaardige stelling.

Uw denksportmedewerker
Gert-Jan Zonneveld