ROKADE 2 - DOETINCHEM 2

door Thomas Bijl, 17 januari 2008

Na een donderdagavond in Lichtenvoorde tegen de heren van Rokade 2 is de kans op het kampioenschap nagenoeg verkeken. We dienden minimaal te winnen, maar gingen met slechts één punt naar huis (3-3). Er zijn nog minimale kansen, maar daar kom ik zo meteen nog even op terug, eerst het verslag van de wedstrijd.
Rokade 2 speelt met een aangepast speeltempo van 1.45 uur p.p.p.p. Eventjes een versnelling hoger spelen dus en dat blijkt nog niet zo eenvoudig, want vier van de partijen eindigde in tijdnood (< 5 minuten).
Als eerste was Wim op bord 5 klaar. In een rommelige stelling overzag Wim dat z’n toren in stond. Hij speelde tegen beter weten in nog even door, maar even later was ook z’n dame aan de beurt (0 - 1). Gert-Jan ronde niet veel later zijn partij op het laatste bord af in remise. In een bloedeloze partij zonder veel spanning hielden beide spelers de dame en torens over en werd besloten het punt te delen (½ - 1½).
Eventjes een blik op de andere borden (waar we dus minimaal 3 uit 4 dienden te scoren): Bert stond met wit min of meer gelijk, hoewel er wellicht positioneel een klein overwicht was. John stond gelijk maar had inmiddels een aardig deel van z’n tijd gebruikt waarbij de partij nog niet in het eindspel was beland. Erwin had een pion gewonnen, maar daar had z’n tegenstander een positioneel overwicht voor teruggekregen, het was nog een beetje onduidelijk wie er nou sterker stond maar ik vermoed Erwin. Zelf had ik mijn tegenstander redelijk in het nauw gedwongen op z’n koningsvleugel en leek het een kwestie van tijd tot er materiaalwinst uit voort zou vloeien. Al met al nog een flinke kluif om 2 MP uit Lichtenvoorde mee te slepen.
Een kleine drie kwartier later…
Bert kreeg remise aangeboden maar moest doorspelen omdat John inmiddels in zware tijdnood terecht was gekomen. Hoewel hij niet echt slechter stond en wellicht met genoeg tijd voor de winst had kunnen gaan, kwam de aanval te laat en viel de vlag (of eigenlijk hield de klok op met aftellen nadat de 0:00 was bereikt). Tja, een tussenstand van (½ - 2½), daar waren we vooraf gezien niet echt vanuit gegaan.
Gelukkig gaf de tegenstander van Erwin een loper weg, maar daar was Erwin zo beduusd van dat hij een paar zetten later prompt een kwaliteit teruggaf (waar stukwinst nog over het hoofd werd gezien). Inmiddels had de tegenstander zoveel tijd gebruikt dat het een kwestie van uitschuiven was, hoewel Erwin het anders ook nog wel had gewonnen (1½ - 2½).
Bert was inmiddels in een toreneindspel terechtgekomen met gelijke kansen. In tijdnood besloten we toch maar het remise aanbod aan te nemen. Het tegen beter weten in doorspelen om voor het volle pond te gaan had ons immers tegen De Kameleon 2 MP gekost, wellicht dat we er hier in ieder geval nog 1 konden meenemen (2 - 3).
Maar dan moest ik zelf nog wel even zien te winnen. Nadat ik met wit sterk uit de opening was gekomen, was ik iets te nonchalant met de voortzetting en gaf m’n tegenstander weer een sprankje hoop. Na flink wat, wellicht doelloos(?), geschuif met paarden kon zwart inderdaad loskomen uit de houtgreep. In die euforie was hij echter net even te gretig met het nemen van een pion en kon ik een stuk pennen. We hadden inmiddels beiden nog minder dan 5 minuten op de klok. In een poging om nog uit de penning te komen stopte ook hier de klok met aftellen nadat de 0:00 was bereikt (3 - 3).
Uiteindelijk niet een onverdiend gelijkspel maar echt veel schieten we er niet mee op. We staan 2 MP achter op Doesborgh en 1 op ASV 8 en qua bordpunten is het verschil volledig ingelopen. We spelen nog tegen beide, om te beginnen in februari tegen ASV en daarna tegen Doesborgh. We dienen beide te winnen en het liefst tegen Doesborgh met grote cijfers. Daarna nog een laatste ronde tegen Wisch die ook gewonnen dient te worden.
Al met al nog een flinke opgave. Eerst maar eens kijken wat de bekerwedstrijd tegen het eerste van ESV (Ede) ons brengt, misschien dat een stunt aldaar ons goeie moed geeft!