Doetinchem 3  heeft de eerste wedstrijd van het seizoen thuis tegen ex 3^e klasser Zevenaar 4 na een bloedstollende wedstrijd gewonnen. Na een klein uur spelen was de eerste partij al afgelopen. Wim Lenderink wist wel raad met de zeer creatieve opening die hem werd voorgeschoteld door zijn tegenstander (1. e4  d6  2. d4  f5 ?!) en wist door goed positioneel spel twee pionnen buit te maken wat uiteindelijk resulteerde in mat op dameverlies voor zijn tegenstander. Deze koos voor de 3^e optie door Wim de hand te reiken ten teken van opgave.

De score werd al vrij snel daarna uitgebouwd tot 2–0 in het voordeel van de  Doetinchemmers doordat debutant Mischa van Doren een stukoffer bekwaam opving en zijn tegenstander wist te ontnuchteren toen deze dacht de winnende zet op het bord te hebben gebracht (Te1); het was hem echter ontgaan dat de dame van Mischa deze eenvoudig kon slaan.

Jan Bakker had niet zijn avond en kwam er niet aan te pas tegen de jeugdspeler Tonnie Claessen van Zevenaar. Deze rolde vakkundig de witte stelling op en toen promotie van een pion aanstaande was, had Jan genoeg gezien en streek de vlag. De andere borden boden grond tot optimisme aan Doetinchemse kant; Henk stond een pion voor, evenals Gert-Jan en Marije stond weliswaar een pion achter maar had wel actief stukkenspel. Hoe anders liep het; Henk Hamer moest een loper geven om zijn dame te redden, wist deze weer terug te winnen kwam zelfs een waardeloze pion voor. Voor zijn tegenstander reden om remise aan te bieden. Henk overlegde even met teamleider Gert-Jan, die antwoordde dat het ter eigen beoordeling is, en besloot door te spelen. Dat had hij beter niet kunnen doen, doordat hij een bok schoot door zijn loper weg te geven. Teleurgesteld streek ook Henk de witte vlag. Tussenstand 2-2.

Gert-Jan had in zijn lijfopening tegen e4 al vrij snel een pion gewonnen, ten koste van het loperpaar. Ondanks diep gepeins wist Gert-Jan zijn paarden niet te activeren en dreigde wit het initiatief over te nemen. Dit had de witspeler waarschijnlijk niet in de gaten gezien het remiseaanbod wat werd geplaatst. Dit werd na enig nadenken geaccepteerd, waarbij het eindresultaat van deze derby op de schouders van ons aller Marije kwam te rusten.
Deze had na een rustige opening een pion verloren, maar ze bleef overeind. Haar tegenstander dacht lang na over op zich eenvoudige voortzettingen en raakte langzamerhand onzekerder. Marije bleef rustig, ondanks verlies van nog een pion, en stak buiten nog rustig een sigaretje op met een kletspraatje erbij. Haar tegenstander was ondertussen in grote tijdnood gekomen, en schoot een paar reuze bokken (toren weggeven gevolgd door dameverlies) en gaf zichzelf met nog 1 minuut op de klok gewonnen. Hierdoor werd Marije matchwinnares in deze ontmoeting. De beloning voor haar inspanningen kwam in de vorm van 3 kussen van de teamleider, en vele gemeende schouderklopjes van mede Doetinchemspelers.