|
SVD 1 heeft in de openingswedstrijd van het seizoen een kleine, maar verdiende
overwinning geboekt op Esgoo 2, op papier een van de titelkandidaten. Nu moet
daar onmiddellijk bij worden aangetekend, dat schrijver dezes wel erg goedkoop
aan zijn punt kwam, omdat de tegenstander niet kwam opdagen. Pas achteraf bleek
dat die, geheel volgens aanwijzingen van de nieuwe teamleider, naar café De Bank
was gereisd, daar een uurtje had doorgebracht en vervolgens maar weer huiswaarts
was gekeerd. Waarmee en passant het gewicht van de functie van teamleider maar
weer eens werd aangetoond… (1-0)
Aan de overige borden werd het 3½-3½ en daar mochten de gasten niet over klagen.
Alle witspelers wonnen, op één uitzondering na. Aan het eerste bord kwam Marino
in een obscure bijvariant van een toch al obscure opening terecht. Het zag er
niet uit voor zwart, met veel hangend spul en een koning op d8, hoewel het
misschien allemaal nog net ging. Een goed getimed remiseaanbod werd in ieder
geval zonder veel aarzelen door Zyon Kollen aangenomen. (1½-½)
Kees had vanuit de opening een prettig voordeeltje. Frank Grube wist de
problemen niet op te lossen: in een reeds bedenkelijke stelling gaf hij een stuk
weg. (2½-½)
John moet een verdrietige middag gehad hebben. Zijn ruimte om te manoeuvreren
bleef beperkt tot de twee achterste rijen en op een gegeven moment kon hij niet
veel meer doen dan zijn koning heen en weer schuiven. Daar had hij vooral mee
door moeten gaan – de stelling was compleet dichtgeschoven – , maar kennelijk
verveelt zoiets toch en kwam hij op het ongelukkige idee eens een beetje te gaan
variëren. (2½-1½)
Henk speelde een puike partij. Een klein voordeeltje bleef tot in het
paardeindspel behouden en in die fase meende tegenstander Henk Bernink dat hij
actief moest worden. Dat had hij beter niet kunnen doen. Zijn zwarte paard
sprong van c5 via a4, c3 en b1 rechtstreeks het doosje in… (3½-1½)
Henny werd matchwinner. Een pion werd gemakkelijk gegeven. Als compensatie had
hij de open c-lijn voor de torens en een machtig loperpaar. Voortdurend had hij
lastig te pareren aanvalsdreigingen, die uiteindelijk leidden tot matdreiging en
stukwinst. (4½-1½)
De twee resterende partijen gingen beide voor ons verloren. Bij Sander was dat
niet nodig geweest. Hij blunderde in een waarschijnlijk houdbaar eindspel.
Marius zette zijn pionnen in een volstrekt unieke formatie:
a5,b6,c5,d6,e5,f6,g5,h6! Met één zwakte valt doorgaans wel te leven, maar vier
bleek te veel van het goede. Die van f6 ging voor de bijl: doek! (4½-3½)
|