SCHAAKMAATJE TE GROOT

Op een winterse vrijdagavond toog SVD2 naar Apeldoorn om de strijd aan te binden met de jeugd van Schaakmaat. Gelukkig onderweg geen winterse ongemakken. Het ongemak school, zoals een blik op de ranglijst al deed vermoeden, in de sterkte van de tegenstander. Over het geheel genomen waren ze een maatje te groot voor ons wat resulteerde in een afgetekende 6-2 nederlaag.
Zonder Roel , al te vaak ingevallen in het eerste, fungeert Bert nu als onze kopman. En verder konden we het debuut in de externe kompetitie van Terje meemaken. Omdat Erwin nog niet speelt completeerde Philip de gelederen. Al snel, zo rond klokke tien, keken we aan tegen een achterstand van 3-0. Gert-Jan verknoeide de opening, kwam veel materiaal achter, vocht nog enige tijd met de moed der wanhoop door, maar berustte tenslotte in het onvermijdelijke. Philip kreeg in de opening een veelbelovende stelling met een aanval van paard, loper en dame op het slechts twee keer verdedigde vijandelijke f7. Nemen met de loper in plaats van met het paard resulteerde in een mum van tijd evenwel in een steeds slechter wordende stelling. En aangezien zijn tegenstandster verder geen grote fouten maakte liep het slecht af. Wim komt er in het tweede team tot nu toe geen enkele keer aan te pas, ook nu niet. Al spoedig een kwaliteit achter en kansloos van het bord geschoven.
Het eerste halfje kwam totaal onverwacht van Gerard. In het middenspel verloor hij een stuk en hij leek geen enkele kans meer te maken. Hij verzeilde in een eindspel van pionnen met een loper terwijl zijn tegenstander net zoveel pionnen maar twee lopers had. Gerard zette zijn koning goed neer, bouwde een soort vesting en jawel, er was geen doorkomen meer aan voor de onthutste opponent.

De partij van Frans ging lange tijd gelijk op tot hij een kwaliteit verloor weliswaar met als compensatie een vrijpion. Dat bleek niet genoeg en hij belandde in een verloren eindspel. Met de .5-4.5 stand was de nederlaag hiermee een feit. Terje zorgde voor een tweede halfje. In een gecompliceerde partij kwam hij weliswaar in het middenspel een pion achter, maar er waren voldoende aanvalsdreigingen om de zaak in evenwicht te houden. Nog een paar minuten te gaan. Adri zit duidelijk niet in zijn beste periode. Hij verdedigde zich met Siciliaans en de strijd bleef lange tijd in balans. Verschillende keren verzuimde hij af te wikkelen naar een remise-achtige of zelfs licht voordelige stand vooral door een te sombere kijk op de eigen mogelijkheden. Zoals het nu ging kreeg hij in het eindspel een slechte loper tegen een goed paard van de tegenstander. In het verre eindspel kostte dat een pion en de partij. Ook in de laatste speelminuten kwam de partij van Bert tot een eind. In de loop van de avond was ik een paar keer langs zijn bord gelopen maar ik begreep er niets van. Na de opening stonden Bert’s pionnen op e3,f3,g3 en h3, terwijl alle stukken op de damevleugel nog op de oorspronkelijke plaats stonden. De tegenstander had duidelijk meer ruimte en kreeg op zeker moment zelfs twee pionnen voorsprong. Maar schijn bedriegt soms. Het eind heb ik in verband met mijn eigen partij niet kunnen volgen, maar Bert schiep kansen. Zijn tegenstander gebruikte veel tijd en kwam minder te staan. Toen zijn vlag viel was dat in verloren positie. Met dit resultaat toonde Bert zich een waardige kopman.

Webdesign Refresh