| DE KANSEN WORDEN JULLIE IN DE SCHOOT GEWORPEN ... | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| door Kees Nederkoorn | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Dinsdag 10 januari vond er op een niveau lager een reprise plaats
van de wedstrijd tussen het eerste van SV Doetinchem en UVS 2 van afgelopen
zaterdag: ons tweede tegen het derde van UVS. Eigenlijk zag ik deze avond slechts twee partijen met een regelmatig verloop. De eerste is meteen ook de mooiste: Frans Kuggeleijn bracht de zwarte koning in de problemen. Met een fraai pionoffer sloeg hij de laatste barrières weg, waarna die koning in het dodelijke kruisvuur van Frans' lopers terecht kwam. Zwart kon enkel nog kiezen op welke manier hij mat wilde gaan. Een aanval om in te lijsten, Frans! De tweede komt op naam van invaller Gert-Jan, die alle gevaren bezwoer en een goede remise boekte. 1½ – ½ voor ons. Onwetende journalisten vergelijken een wat saaie voetbalwedstrijd wel met schaken, maar hier was het omgekeerde het geval. De strijd op de overige borden had veel weg van een voetbalwedstrijd. De eerste periode in deze strijd was voor UVS: Adri en Gerard stonden slechter, Wim had een hevige aanval te verduren, Henk vercombineerde zich en verloor een stuk, John had een onduidelijke stand en Bert en zijn tegenstander deden het erg kalm aan: een zet of twaalf in de eerste twee uur. Maar plotseling keerden de kansen. Adri kreeg materiaal toegeworpen, Gerard speelde op de counter, Wim leek ten onder te gaan, maar redde op de doellijn met een mooi schijnoffer van de dame, wat resulteerde in een gelijkstaand eindspel. De tegenstander van Henk had weliswaar een man meer – pardon, een loper meer, maar die loper bewoog zich als een kreupele over het speelveld en had geen enkele invloed op de pionnen van Henk die op het doel van de tegenstander afstormden. John kwam steeds wat slechter te staan, en bij Bert schoot het |
gewoon niet op. Wim ruilde veel stukken af, maar ging te ver
toen hij ook de laatste paarden afruilde en zijn remisestelling plots in een
verloren pionneneindspel veranderde. Maar Henk en Adri scoorden allebei. 3½ –
1½ voor ons! En Gerard stond gewonnen! John had intussen slecht, slechter,
beter gestaan. Bert had een toren en twee pionnen gewonnen tegen twee lichte
stukken, maar die lichte stukken stonden helaas veel te goed opgesteld,
terwijl Bert's torens geen emplooi hadden. In blessuretijd gooide UVS er nog een wanhoopsoffensief tegen aan. Gerard en zijn tegenstander hadden beide een pion op promoveren, Gerard dacht dat hij mat ging geven, maar de UVS-man kon er nog net een voet – loper – tussen krijgen. De UVS-pion daarentegen was toen niet meer te stoppen. John was in hevige tijdnood een kwaliteit voorgekomen, maar ook hier gooide een promoverende pion roet in het eten. En Bert werd eigenlijk kansloos onder de voet gelopen. Jammer, mensen, de kansen waren er, en dat tegen het sterke UVS. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||