DE SECONDANT

Nummer 2

Jaargang 35

juni 2002

---

Secondant

Clubblad van de Schaakvereniging Doetinchem

Redacteur:                          Marino Kuper

Adres:                                  Loiredal 33

                                             7007 HK Doetinchem

telefoon:                               0314-361599

 

 

Bestuur

Voorzitter:                          Kees Nederkoorn

Secretaris:                          Marius van Hal

                                            Vancouverstraat 11

                                            7007 GA Doetinchem

                                            0314-344623

Penningmeester:                Henny Haggeman

Jeugdleiders:                     Marino Kuper, Theo Goossen, Frans Kuggeleijn

 

Contributie:

Volwassenen:                    € 70 per jaar

Aspiranten:                        € 30 per jaar

Junioren:                            € 40 per jaar

Proeftijd:                            6 weken gratis

Rekeningnr:                      31.43.25.719 Rabobank Doetinchem

Ten name van:                   Penningmeester SV Doetinchem

 

Speelruimte:

Clublokaal:                         TAS Denksportcentrum

Adres:                                 Industriestraat 23b

                                            7005 AN Doetinchem

telefoon:                             0314-344971

webpagina:                         www.denksportcentrum.nl

 

Speelavond:

volwassenen:                    dinsdagavond van 20.00 tot  24.00 uur.

jeugd:                                dinsdagavond van 18.45 tot 19.45 uur.

Internet

Webpagina:                      home01.wxs.nl/~thoma305

 

---

 

Inhoud  

1       colofon

2       Inhoud

3       van de redacteur

4       externe competitie

17     analysehoek

21     Gelders dagblad toernooi

22     SVD-ers op pad

23     Schaakmemoriaal

25     interne competities

27     ratinglijst

28     jeugd

29     uitnodiging ALV

---

Van de redacteur

Door Marino Küper

Voor U ligt het tweede en laatste exemplaar van de secondant van dit seizoen. Dit keer veel terugkijken maar het is daarmee wel een lijvig nummer geworden.

Frans Kuggeleijn is de ontdekking van dit seizoen. De kwaliteit van zijn wedstrijdverslagen zet een nieuwe standaard.  Dat Jelle de Jong ook begenadigd is met het ‘Woord’ wisten we al maar het wordt nog eens bevestigd door deel 2 van zijn schaakmemoriaal waarin hij de bezettingstijd beschrijft.  Theo houdt het dit seizoen wat zakelijker maar dat zal ook liggen aan de weinig geïnspireerde prestaties van het eerste team. 

Een nieuwigheid is de eigen ratinglijst waarin alle reguliere interne partijen zijn verwerkt en een lijst waarin daarnaast ook de externe resultaten werden meegenomen. Het bestuur heeft de taak om aan de hand van deze lijsten voor volgend jaar een teamopstelling te bepalen.

Schaaktechnisch pakken Sander van Vucht en Kees Nederkoorn uit in dit nummer. Ik hoop dat het de anderen aanmoedigt om eveneens wat eigen werk in te sturen.

Ik wil afsluiten met het grote nieuws dat Vincent Rothuis het Nederlands kampioenschap tot 12 jaar heeft gewonnen. Na het vertrek van Pieter Bohlmeijer heeft de club weer eens een Nederlands kampioen in zijn midden. Hiermee heeft hij zich tevens geplaatst voor het EK dat in het najaar wordt gehouden in Griekenland.  

---

Externe competitie

Doetinchem 1

Door Theo Goossen 

  Lelystad 1847                         - Doetinchem 1906                    4  - 4

1. R.Bellemans             (2) 1677 - C.A.J.Nederkoorn  (1) 2113   0  - 1

2. D.Stapersma            (3) 1624 - M.van Hal               (1) 1958   0  - 1

3. H.F.Riepma             (1) 1984 - T.P.Goossen            (1) 2078   1  - 0

4. I.Bos                       (1) 2115 - M.Küper                  (1) 2047   ½  - ½

5. F.H.M.Jonkman      (1) 1968 - R.van Gessel             (1) 1836   1  - 0

6. R.van Rijnsoever    (1) 1842 - J.H.G.Lutgens            (1) 1679   ½  - ½

7. A.J.C.van Rooijen   (1) 1818 - H.Haggeman              (1) 1764   ½  - ½

8. G.Bos                     (1) 1745 - J.Slager                      (2) 1777   ½  - ½  

Tijdens de reis naar Lelystad hadden we besloten de opstelling aan de eerste borden te wijzigen i.v.m. het Riepma-effect. We namen aan dat men zich -met de kennis van Henk Riepma- aan de eerste borden terdege voorbereid zou hebben op zijn tegenstander. Toen de wedstrijd begon bleek Lelystad te spelen met een tactische opstelling. Op de eerste twee borden had men twee nullen gecalculeerd. Dus winst voor Cees en Marius. Op bord 3 speelde Henk Riepma tegen ondergetekende en Marino trof Iwona Bos de sterkste speelster van Lelystad. Raymond trof op bord 5 Jonkman , die zoals je mocht verwachten, te sterk bleek. John, Henny en Jim Slager hielden hun partijen keurig in evenwicht. Hetzelfde deed Marino, in een partij met wisselende kansen. Helaas werd het toch nog 4-4, doordat ik in een volledig gewonnen stelling twee zetten verwisselde en mat werd gezet.   

   Doetinchem 1906                      - Zutphen 1864                       4½ - 3½

1. C.A.J.Nederkoorn     (1) 2113 - J.P.TH.Kalkwijk       (1) 1999   0  - 1

2. T.P.Goossen              (1) 2078 - J.BoschvanRosenthal (1) 1976   1  - 0

3. M.van Hal                  (1) 1958 - K.Hagendijk             (1) 2018   1  - 0

4. M.Küper                    (1) 2047 - E.Kloppers               (1) 1798   ½  - ½

5. R.van Gessel              (1) 1836 - W.Rothengatter         (1) 1783   1  - 0

6. J.Slager                      (2) 1777 - D.Alink                     (1) 1817   0  - 1

7. H.Haggeman              (1) 1764 - N.Zafari                    (1) 1797   1  - 0

8. J.H.G.Lutgens            (1) 1679 - G.J.Ruegebrink         (2) 1720   0  - 1

Door ons verlies in de eerste twee ronden moest er tegen Zutphen  absoluut gewonnen worden, om niet echt in de problemen te komen. Marino miste helaas direct in de opening een goede voortzetting waarna het razendsnel remise werd. Tegenover winst voor Raymond  en ondergetekende stond het verlies van John. Toen vervolgens Marius won doordat zijn tegenstander te lang op materiaalwinst speelde en daardoor een mataanval over zich afriep, leek er geen vuiltje aan de lucht. Cees stond in een open stelling een pion voor, maar overzag een schitterende tussenzet. Tussenzet moet hier letterlijk worden opgevat.  De tegenstander speelde met schaak Ld5 (de interferentie= tussenzet)  waarna hij de dames ruilde en met een kwaliteit meer de partij uitschoof.

Jim had op het eerste gezicht een prachtige stand, maar ook hier liep het verkeerd af. De tegenstander zag kans de aanval op te vangen en af te wikkelen naar dame, paard en loper tegen dame en toren. Dit eindspel werd vervolgens fraai omgezet in winst. Stand gelijk dus. De beslissing moest vallen op het bord van Henny. Ik had in de stelling weinig vertrouwen en rekende reeds op verlies  Maar gelukkig zag Henny kans zijn toren te activeren en zelfs een (hulp)mat te dreigen met loper en toren. De tegenstander had maar een zet, hij diende een pion te slaan en zo een uitweg vrij te maken voor de koning. Hij begon echter zwaar na te denken, waarbij ik geleidelijk het idee kreeg dat hij het mat (nog) niet gezien had. Vervolgens schoof hij inderdaad de pion door. De arme man schrok enorm toen een teamgenoot uitviel met: ” Wat doe je nou?”   Helaas met de wedstrijdleider in de buurt was er voor de pion geen weg terug. Een gelukkige overwinning.  

   Wageningen 2   1919        - Doetinchem 1912      3½ - 4½

1. R.H.Christians      1795 - C.A.J.Nederkoorn  2113   0  - 1

2. M.J.T.Plomp        2046 - M.Küper                2047   1  - 0

3. E.Oorebeek         1982 - T.P.Goossen           2078   ½  - ½

4. J.Verwoert          1994 - M.van Hal               1958   0  - 1

5. E.M.A.Smaling    1951 - R.van Gessel           1836   1  - 0

6. C.W.J.Hol           1893 - H.Steinhauer           1817   ½  - ½

7. R.van Leerdam    1821 - H.Haggeman           1764   0  - 1

8. C.M.de Vos        1872 - J.H.G.Lutgens         1679   ½  - ½

In deze ronde hadden we de punten heel hard nodig.  Gelukkig was het een sterke tegenstander en dus waren we op ons best. Henny maakte korte metten met zijn tegenstander. Eerst de koningsstelling verzwakken met een dubbelpion op f6, dan een paard naar f5 en dan gewoon mat dreigen op g7. Schaken is soms simpel. Henk loste de problemen met zwart in de ruilvariant van het Frans handig op en speelde keurig remise. Verwoert -de tegenstander van Marius- was niet in goeden doen, speelde voor zijn doen erg passief en verloor dan ook kansloos. Ikzelf had een pion gewonnen die niet te verzilveren was, remise dus.
Marino kreeg het middengambiet met loper naar c4 voor zijn kiezen. Dat behandelde hij heel aardig en kreeg dus goede kansen. Helaas pakte hij een vergiftigde pion zodat de tegenstander via een schijnoffer aan het langste eind trok. Raymond  speelde in de Siciliaan met e5 te passief. Hij gaf zijn tegenstander de gelegenheid  d5 te spelen waarna zwart goed staat. Vervolgens werd hij weggedrukt en een stukoffer tegen enkele pionnen bleek kansloos.
Cees had te maken met een tactische opstelling. Vanaf het begin was duidelijk dat hij ging winnen. John had een gewonnen stelling in handen gekregen via een fraaie combinatie. Helaas zag hij niet de winstgang en bood dus remise aan, waarmee de winst van Doetinchem veilig gesteld was. De winst was nipt 4,5- 3,5 maar dit seizoen zijn we blij met ieder punt.

     Doetinchem  1912              - Schaakmaat 2   1755      3½ - 4½

1. C.A.J.Nederkoorn  (1) 2113 - X.Gerritse         (2) 1839   0  - 1

2. T.P.Goossen           (1) 2078 - E.van Pelt          (2) 1829   1  - 0

3. M.van Hal               (1) 1958 - D.W.v/d Klis    (2) 1722   ½  - ½

4. M.Küper                (1) 2047 - J.A.Dolsma       (2) 1786   1  - 0

5. R.van Gessel          (1) 1836 - W.Frouws          (2) 1736   ½  - ½

6. H.Steinhauer          (1) 1817 - F.J.Zoutman       (2) 1740   0  - 1

7. H.Haggeman          (1) 1764 - E.de Ruiter        (2) 1781   0  - 1

8. J.H.G.Lutgens        (1) 1679 - G.J.Smit                 1606   ½  - ½

In de zesde ronde speelde Doetinchem tegen het jeugdige team van de Schaakmaat uit Apeldoorn. We waren optimistisch begonnen. Na 12 zetten had ik drie pionnen tegen een paard. Een loper op b5 en pionnen op d5 en g5 legden de vijandelijke stelling compleet lam.
Alle zwarte zware stukken en de overgebleven pionnen stonden nog in de uitgangsstelling  en een zwart paard was inmiddels verdwaald op h5. Na een paar zetten was het dan ook gebeurd.
Ik had dus alle tijd om de strijd op de andere borden te volgen. Het zou een trieste middag worden. Marius had weliswaar 2 pionnen en een toren tegen twee stukken maar de strijd ging gelijk op, snel remise dus. Cees had inmiddels in het Hollands een gat op e6. Eerder dit seizoen was  dat Cees al een keer fataal geworden tegen ASV 3, zodat ik vreesde voor zijn leven. De jeugdige tegenstandster maakte het -helaas voor ons- voortreffelijk af. Gelukkig stond Marino huizenhoog gewonnen. Beide spelers hadden een paard en een loper. Maar met de drie vrijpionnen van Marino op de vleugel, was de winst een fluitje van een cent (euro?), dat dacht ik althans. Daarna begon Marino te knoeien en ontstond er een dame eindspel met eeuwig schaak. Gelukkig hielp de tegenstander Marino over het dode punt heen zodat we opnieuw een voorsprong namen.  Raymond was inmiddels terecht gekomen in een dame en paard tegen dame en loper eindspel. Dat wil nog wel eens verkeerd aflopen. Ik haalde opgelucht adem toen Raymond met actief spel het halve punt redde. Het zag er nog steeds goed uit, immers John stond fantastisch met zijn mooie open a-lijn en de opgerukte pionnen, winst verzekerd. Ook Henk had een mooie a-lijn en met de achtergebleven pion op a7 was remise hier wel het minste wat er te verwachten viel. Alleen  de stelling van Henny kon nog alle kanten op. Geen vuiltje aan de lucht dus. Helaas kwam Henk op het idee om zijn actieve toren te ruilen en in het pionneneindspel op winst te gaan spelen. Zijn tegenstander creëerde handig een verre vrijpion en won. Henny had de gehele partij onder druk gestaan en begon zich behoorlijk los te werken. Net voor de tijdcontrole ging het mis, een bekend verschijnsel in de toernooipraktijk.  Vier tegen drie voor de Schaakmaat.

Maar John zou toch wel winnen. Helaas gaf John de a-lijn uit handen en daarmee de gemakkelijke winst. Vervolgens verzon hij, terwijl de omstanders reeds een remise dachten, een geniaal plan. Offer twee pionnen in een paardeindspel om een vrijpion te forceren! Bij de uitvoering van dat plan vergat hij dat de dreiging vaak sterker is dan de uitvoering. Met het paard de pionnen in het centrum slaan omdat het beest door de dreigende vrijpion onkwetsbaar is, dat was het sluitstuk geweest van het briljante concept. Nu bleek het paardeindspel met 2 pionnen meer op tempo remise. Helaas! Het idee had minimaal anderhalf punt verdiend!

   Doetinchem   1886                    - Bennekom   1789          4½ - 3½

1. C.A.J.Nederkoorn   (1) 2113 - H.Budding        (2) 1664   ½  - ½

2. T.P.Goossen          (1) 2078 - M.Maasse         (2) 1634   ½  - ½

3. M.van Hal              (1) 1958 - N.L.A.Bovens    (1) 1916   1  - 0

4. P.P.Roessel                 1841 - J.T.M.Wouters   (1) 1889   ½  - ½

5. R.van Gessel         (1) 1836 - P.Dubbeld          (1) 1773   ½  - ½

6. H.Steinhauer         (1) 1817 - G.Dinsbach         (2) 1820   1  - 0

7. H.Haggeman          (1) 1764 - Diederik Royers  (1) 1825   ½  - ½

8. J.H.G.Lutgens        (1) 1679 - E.J.Morren          (1) 1792   0  - 1

Op 6 april speelde Doetinchem 1 tegen Bennekom. Als we zouden winnen  zou Doetinchem veilig zijn en Bennekom gedegradeerd. Bennekom probeerde het vege lijf te redden met een tactische opstelling aan de eerste twee borden. Het succes hiervan was onverwacht groot. De tegenstander van Cees (rating 1664) kwam er in eerste instantie totaal niet aan te pas, maar hij zag -na twee echte onvervalste blunders van Cees- wel kans het lopereindspel remise te houden! Mijn tegenstander (rating 1634) had een tamme variant uit het Frans goed voorbereid. Omdat ik door te weinig nachtrust en wat bier ( 5 april jarig!) besloten had rustig te spelen, was het al remise voor ik het me goed en wel realiseerde. Jammer dat ik een combinatie niet speelde omdat ik (rekenfoutje) dacht dat het te weinig voordeel opleverde.
Gelukkig liet Marius zich niet van de wijs brengen en won op bord 3 van hun eerste bordspeler. Peter Roessel speelde soepel remise, en inmiddels had Henk gewonnen omdat de tegenstander een kwaliteit offerde voor onduidelijk tegenspel. Raymond had, door het binnenvallen van de vijandelijke stelling, een positionele patstelling bereikt. Remise dus.

John stond prima, maar kreeg zelfmoordneigingen, opende de h- lijn en verloor.
Gelukkig speelde Henny een goede partij en bereikte zonder al te veel problemen een remise.

   Doetinchem  1889                    - Veenendaal  1874          1½ - 6½

1. C.A.J.Nederkoorn  (1) 2113 - H.Brongers         (1) 2014   0  - 1

2. T.P.Goossen         (1) 2078 - G.du Chatinier     (1) 1913   0  - 1

3. M.Küper               (1) 2047 - A.R.M.Burer       (1) 1895   ½  - ½

4. H.Steinhauer          (1) 1817 - L.J.C.Hovestadt  (1) 1940   0  - 1

5. R.van Gessel        (1) 1836 - M.van Niel           (1) 1908   ½  - ½

6. H.Haggeman         (1) 1764 - B.vander Veen     (1) 1847   ½  - ½

7. J.Slager                 (2) 1777 - Tjaart Offringa     (2) 1709   0  - 1

8. J.H.G.Lutgens       (1) 1679 - A.Loonstra          (1) 1763   0  - 1

We togen opgewekt naar Wageningen voor de slotronde waar we onze sportieve plicht dienden te vervullen. Het leek een gelijk opgaande strijd te worden tegen Veenendaal.
Schijn bedroog  want  binnen  5 minuten liep Veenendaal uit naar 5-0. Ikzelf gaf het startsein voor de complete instorting. In een volledig gewonnen stelling speelde ik mijn dame naar f5, het zwarte paard op e7 volledig overziend. Marino, Raymond en Henny zagen nog kans de eer (welke?) te redden via 3 remises. Een 6,5- 1,5 verlies.
Het seizoen overziend hebben we vele kansen gemist, met name op de eerste drie borden ging het niet naar wens. De prima prestaties van Marius en Henny konden dat niet compenseren.
Volgend seizoen, met een echte Nederlandse kampioen op bord 5 (Vincent),  kan en moet het beter gaan.

Eindstand promotieklasse

    Promotieklasse   Mp   Bp   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

1.  Wageningen 2   16    44    ½ .4½ 6  4½ 5  5½ 3½ 4½ 5  6

2.  Veenendaal       15    45   ½  3½ 4  5  4½ 5½ 6½ 5  5½ 6

3.  De Toren          13    38   ½   2    4  5  3½  5   4½ 5½ 4½ 4½

4.  ASV 3                9    36   ½  3½  3  3  5    4   4½  4  5½  4

5.  Het Kasteel         8    35   ½   3  3½ 4½ 3   4   4   4½ 5½  3½

6.  Zutphen               8    34   2   ½  2½ 3    4   4 3½  4½  5   5

7.  Doetinchem         8    33   ½  4½ 1½ 3½ 3½ 4  4½ 4  3½ 4½

8.  Lelystad               6  35   ½  3½  3   2½  4 3½  3½  4  6½   5

9.  Schaakmaat 2      4   28   3   2½  3   ½  2½  2½ 3  4½  1½   5

10. Bennekom          3  28  ½    2    2  3½   4  4½  3  3½   3    3

 

individuele prestaties 1^e team  

Doetinchem                T 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Ap Bp Brd Kl Ra   TPR  RaTg W-We

C.A.J.Nederkoorn     1 1 0 1 0 1 0 ½ ½ 0  9  4  1.0 1Z 2113 1830 1869 -3.0

T.P.Goossen              1 0 1 0 1 ½ 1 1 ½ 0  9  5  2.3 7W 2078 1929 1891 -1.6

M.Küper                   1 ½ ½ ½ ½ 0 1 ½ - ½  8  4  3.3    2047 1915 1915 -1.4

M.van Hal                 1 1 ½ 1 1 1 ½ 0 1 -  8  6  3.3 8Z 1958 2067 1876 +1.2

P.P.Roessel                - - - - - - - ½ -  1  ½  4.0 1W 1841 1889 1889 +0.1

R.van Gessel              1 ½ 0 0 1 0 ½ ½ ½ ½  9  3½ 5.0 1Z 1836 1790 1869 -0.6

H.Steinhauer              1 0 0 - - ½ 0 ½ 1 0  7  2  5.7 1W 1817 1676 1835 -1.3

J.Slager                      2 - ½ ½ 0 - - - - 0  4  1  7.3    1777 1589 1780 -1.0

H.Haggeman              1 ½ 1 ½ 1 1 0 - ½ ½  8  5  6.9    1764 1901 1813 +1.6

J.H.G.Lutgens            1 0 - ½ 0 ½ ½ 1 0 0  8  2½ 7.8    1679 1642 1779 -0.4

P.Friesen                    2 - - - - - - 0 - -  1  0  7.0 1W      1642 1833

---

Doetinchem 2

Door Frans Kuggeleijn 

   Vrijpion             - Doetinchem 2            5½ - 2½

1. E.Hartman            (1) - J.Slager                (2) 1  - 0

2. M.R.Weijsenfeld  (1) - S.van Vucht         (2) 0  - 1

3. H.Polman              (1) - F.H.H.Kuggeleijn (2) 1  - 0

4. T.Meyer                (1) - W.Lenderink        (2) 1  - 0

5. P.Bongers                   - Ph.F.T.Schyns      (2) 1  - 0

6. J.Aarntzen             (1) - B.Thomassen        (2) 0  - 1

7. J.H.Engels             (1) - G.J.Bilderbeek           1  - 0

8. P.Baselier                   - H.J.Hamer                  ½  - ½

Mede door sterk chaufferen van zowel Benno Thomassen als Philip Schijns arriveerden we ruim voor tijd bij hotel-café De Klok te Gendt. Zo ruim, dat er nog niemand van het ontvangende team aanwezig was, en de waard zich genoodzaakt zag ons persoonlijk naar het speel- annex feestzaaltje te leiden, waar hij ons alleen liet met een ingelijste oorkonde aan een van de muren. Op de oorkonde gaf de teamleider van De Vrijpion te kennen gediplomeerd schaakleraar te zijn. Een mooie strakke regie. Misschien missen we dat wel in Doetinchem.  

Hoewel, afgaand op de bar in de hoek van het zaaltje, er menig polonaise langs de oorkonde moest zijn getrokken, dit ook hier niet tot een grote ledenaanwas had geleid. Vandaar waarschijnlijk dat enige teamleden met ratings van 1895 en 1893 uit een soort van verenigings loyaliteit hun club waren trouw gebleven, hoewel ze elders enige klassen hoger zouden hebben gespeeld.

Een kwartier voor tijd begonnen de leden van De Vrijpion binnen te druppelen. De regelmaat waarmee dit gebeurde deed ons vermoeden dat ze ergens achter een deur hadden staan wachten tot de oorkonde voldoende was ingewerkt. Onder de binnendruppelende leden bevond zich ook de materiaalmeester, die vol trots een grote kartonnen doos op tafel zette, waaruit hij acht lichtblauwe apparaatjes tevoorschijn toverde. Op het eerste gezicht leken het plastic babyfoontjes, doch dichterbij komend bleken het heuse schaakklokjes.

De bedenkelijke blik van Jim Slager ziend, haastte men zich te verklaren dat ze goedgekeurd waren. Om de avond vrolijk te laten verlopen heb ik maar niet meer gevraagd of deze goedkeuring door een bondsofficial of door die aardige meneer van Intertoys was verleend.

Hoe het ook zij, om klokslag acht uur begonnen de apparaatje aan de taak  waarvoor ze waren aangeschaft. En wel het meten van de tijd. In zoverre het natuurlijk mogelijk is de tijd te meten. Maar dat is weer een heel ander verhaal, en dat schaken is al lastig genoeg.

Meteen was het duidelijk dat het oude kleurgevoel weer helemaal terug was bij Benno Thomassen. Het is altijd een genot om hem bezig te zien met de zwarte stukken. Het is een volmaakte eenheid. Eigenlijk hoeft Benno zelf niet veel te doen. Het zwarte paard, de zwarte dame, de zwarte toren, om nog maar te zwijgen over de pionnen, weten wat ze moeten doen. Winnen. Af en toe praat Benno wat met ze, om toch een soort van dialoog gaande te houden, maar echt nodig is het niet. Voor een buitenstaander lijken het gewoon donkere houten figuurtjes, maar Benno en ik weten wel beter. Ze zweven, ze dansen, geen veld is te ver. Ook ditmaal. Op bord zes was het voorbij voordat men er erg in had. 1-0 voor Doetinchem.

Op bord acht voerde Henk Hamer, wederom invallend voor Philippe R. Friesen, een felle strijd met de heer Baselier. Daar aan beide kanten pionnen het promotieveld dreigden te bereiken, besloot Henk op de c-lijn, het zekere voor het onzekere nemend, tot een knappe remise-afwikkeling. Waarbij ik moet aantekenen dat uit een latere analyse met Theo Goossen bleek dat Henk een voortzetting aan de verkeerde kant van het bord had gekozen. Het simpele doorschuiven van een pion naar h7 zou de onmiddellijke winst hebben gebracht. Niettemin een mooie prestatie tegen een sterke tegenstander. Waar vind je in de tweede klasse op bord acht nog iemand met een rating van boven de 1700? 1½-½ voor Doetinchem.

Op bord vier had Wim Lenderink een zware avond. Het lot had hem verbonden aan een speler die elders in de promotie klasse zou spelen, ware het niet dat het dorpje Gendt zo ingeklemd ligt tussen twee van onze grote rivieren. Langzaam maar zeker werd Wim weggedrukt. 1½-1½.

Ook Gerrit Bilderbeek, die ik te elfder ure bereid had gevonden mede af te reizen naar Gendt, had het op bord zeven moeilijk tegen een tegenstander, die op de ratinglijst zo´n 500 punten hoger stond. Hoewel hij lang en dapper stand hield, viel het doek toch onverbiddelijk. 2½-1½ voor Gendt.

Ikzelf speelde uit nood geboren op bord drie en had, zonder te overdrijven , een prachtige stelling. Geen vuiltje aan de lucht. Had ik het enige verslagen geleden over het " Schijns-effect " - een prachtige stelling maar nog maar twee minuten om er iets mee te doen - , ditmaal bezondigde ik mij er zelf aan. Waar het aan lag weet ik niet meer, maar plotseling schijn ik drie kwartier nagedacht te hebben. Ik geloof niet eens dat die gedachten iets met schaken te maken hadden. Het kan de geur van de lambrizering zijn geweest, die me terugbracht naar een vakantie in 1952 op Texel, het kan ook een bepaald motiefje in de vloerbedekking zijn geweest. Je komt er niet achter. In elk geval bleek ik plotseling nog vijftig seconden te hebben tegen dertig minuten van een uiterst vrolijk kijkende tegenstander. Hoewel een wanhoops offensief nog enige soelaas leek te bieden, was het weggeven van de dame in de laatste tien seconden toch teveel van het goede. 3½-1½ voor Gendt.

Op bord vijf kampte ook Phillip Schijns met het zonet beschreven en naar hem genoemde effect. Doch ditmaal was er geen sprake van een prachtige stelling. Het moest gewoon zo zijn. 4½-1½ voor Gendt.

Op bord een was de strijd tussen Jim Slager en E. Hartman lange tijd gelijk opgaand. In het late middenspel moest Jim echter een vijandelijke toren in zijn stelling toestaan. En waar er een is, is de ander nooit ver weg. Waarbij ik moet opmerken dat het niet altijd een pretje is om in de tweede klasse op bord een te spelen. In de regel zijn die spelers vele malen sterker dan de lagere borden in de promotieklasse. 5½-1½ voor Gendt.

De enig overgebleven wedstrijd was die op bord twee tussen Sander van Vucht  en de schaakleraar met de niet geringe rating van 1895. Ik had er een hard hoofd in. Vooral toen ik zag dat Sander met de zwarte stukken erg gedrongen stond in de opening. Toen ik hem hier opmerkzaam op maakte, glimlachte hij slechts en fluisterde me toe - " Caro-Kann, allemaal theorie ! "  En warempel, met één pionzet brak de hel los in het witte kamp. Een vloedgolf van tot de tanden gewapende zwarte stukken overspoelde de veel te ver opgerukte witte pionnen. En daar volgens de regels pionnen slechts vooruit mogen, kon er ook niet gedacht worden aan een massale terugtrekking à la Napoleon tijdens de russische veldtocht.

De witspeler zat als genageld aan het bord. Vol ongeloof. Zelfs toen hij twee stukken en een handvol pionnen achter stond met nog twaalf  seconden op de klok , kon hij het nog steeds niet geloven. Machinaal bleef hij in rap tempo stukken van het ene naar het andere veld verplaatsen. Uiteindelijk bracht de lichtblauwe babyfoon de verlossing. 5½-2½ voor Gendt.

Een leerzame avond. En we hebben tenminste nog iets om naar uit te kijken. Het eerste punt.

     Doetinchem 2         - Schaakmaat 3            4 - 4

1. J.Slager                (2) - Th.H.Visschedijk (3) 0 - 1

2. H.H.Vrieling         (2) - S.C.Braun           (3) 0 - 1

3. S.van Vucht          (2) - G.J.Smit                   1 - 0

4. F.H.H.Kuggeleijn (2) - M.J.Klomp          (3) 1 - 0

5. W.Lenderink       (2) - G.R.Obbink          (3) ½ - ½

6. P.Friesen             (2) - P.F.Goudriaan      (3) 1 - 0

7. B.Thomassen      (2) - Z.Hadi                 (6) 0 - 1

8. Ph.F.T.Schyns    (2) - J.B.van Ommen         ½ - ½

Over het gebeuren rondom deze wedstrijd zijn eigenlijk geen bijzonderheden te vermelden, of het zou moeten zijn dat Schaakmaat 3, in tegenstelling tot het altijd stipte Doetinchem 2, niet ruim voor tijd aanwezig was. Waarschijnlijk meende de sterke vereniging uit Apeldoorn het zich als koploper te kunnen permitteren na achten te arriveren. Het kan natuurlijk ook zijn dat ons wagenpark beter is. Ik heb er , mede door de sympathieke persoon van de teamleider, geen punt van gemaakt.

Ook is het altijd weer een genot die leuke bordnummers op de tafeltjes te zetten. Ik heb dat nog bij geen enkele vereniging gezien. Het heeft iets chique´s.

Benno Thomassen had ditmaal bordnummertje 7 en verloor met zwart van de heer Hadi. En dat verbaasde me in het geheel niet. Zonder medeweten van Benno heb ik een klein onderzoekje verricht, en heb vastgesteld dat hij uitwedstrijden met zwart wint  en thuiswedstrijden met zwart verliest. De conclusie is duidelijk. De zwarte stukken in Doetinchem deugen niet. Ze missen dat vleugje indigo, dat zweempje pruisisch blauw. Voor een gewone sterveling kan dit allemaal als onzin klinken, maar voor Benno luistert dit allemaal heel nauw. Het is onbegrijpelijk dat vroegere materiaalcommissies hier geen rekening mee hebben gehouden. Men had toch kunnen weten dat er zich eens een nieuw lid zou aandienen met een buitengewoon ontwikkeld kleurgevoel. 1-0 voor Shaakmaat 3.

Op bord vijf speelde Wim Lenderink tegen de teamleider van het bezoekende team. Een harde strijd resulteerde in een grillige pionnenformatie, die elk moment open kon barsten. Het was onmogelijk vast te stellen wie dat voordeel zou kunnen brengen. Beide partijen besloten tot remise. 1½-½ voor Schaakmaat 3.

Op bord zes Philippe R. Friesen. Een sympathieke jonge speler uit eigen kweek, die ik vooralsnog voorzichtig in thuiswedstrijden breng. In zijn spel heeft hij nog niet de rijpheid van een Goossen, een Nederkoorn, een Kuggeleijn, maar hij is leergierig en bereid tot werken. In één van de vele vertrouwelijke gesprekken die ik met hem mocht voeren, uitte hij zijn bezorgdheid over mijn manier van verslaggeving. Met name passages als - " Maar ook al zou ik er met mijn neus bovenop hebben gestaan, hoe hij het doet weet ik niet. Maar hij doet het. " - zouden hem mogelijkerwijs dom doen overkomen. Wel, niets, maar dan ook niets is minder waar.

Een eeuw geleden schreven tijdgenoten op dezelfde wijze over de grote Emmanuel Lasker. Ik citeer, ik citeer vrij : " In de opening speelde Emmanuel vier maal met hetzelfde paard om het uiteindelijk op een armzalig veld te doen belanden, en hoewel wij er met ons neus bovenop stonden, hoe hij het deed weten wij niet, maar enkele zetten later stond zijn tegenstander volledig verloren. " Om onze sympathieke jonge speler nu meteen als de grote Doctor te betitelen zou te ver voeren. Ook  " de tovenaar uit Doetinchem " zou misschien op bezwaren kunnen stuiten bij de erven Tal, maar niemand zal bezwaar kunnen hebben tegen " de Goochelaar van het industrieterrein "

En ook ditmaal weer een klinkende overwinning tegen de heer Goudriaan. Daar ikzelf druk bezig was heb ik weer niet kunnen volgen hoe een en ander tot stand kwam, maar ook als ik er met mijn neus bovenop had gestaan... 1½-1½

Op bord één en twee hadden respectievelijk Jim Slager en Harrold Vrieling een zware avond. Met name Jim Slager kwam er tegen de sterke heer Visschedijk met een rating van 1850 niet aan te pas. Ook Harrold, door drukke werkzaamheden en ziekte misschien enigszins verzwakt, had zijn avond niet. 3½-1½ voor Schaakmaat 3.

Mijn eigen wedstrijd zou ik kunnen afdoen met  " Kuggeleijn speelde een verdienstelijke partij en boekte een nuttige overwinning ", ware het niet dat zulks de waarheid wel erg veel geweld zou aandoen. In werkelijkheid speelde Kuggeleijn een briljante partij, waarin hij, door een eigenzinnige behandeling, het Morra-gambiet in een geheel nieuw licht stelde. Het kan dan ook nu nog slechts een kwestie van tijd zijn, of ook de groep spelers boven de 2500 elo zal nu ook eindelijk dit fijnzinnige pionoffer vast in het repertoire opnemen.

Speelde Kuggeleijn briljant, het spel van Sander van Vucht is bijna niet meer van deze wereld. Ogenschijnlijk is er twee uur lang niets aan de hand, maar dan plotseling dringt een van zijn torens de vijandelijke stelling binnen en is het bekeken. Pion na pion gaat er aan. Langzaam wordt de tegenstander als door een slang doodgeknepen. En altijd blijven ze doorspelen. Je vraagt je soms af waarom. Waarschijnlijk een soort van levensdrang tegen beter weten in. 3½-3½

Op bord acht zou Phillip Schijns het verlossende woord kunnen spreken. Hij had een prachtige partij gespeeld en stond met twee pionnen voor volledig gewonnen. Doch het " Schijns-effect ", wat met evenveel recht het " Kuggeleijn-Schijns- effect " genoemd zou mogen worden, deed weer van zich gelden. Een paar minuten voor Phillip, een half uur voor de tegenstander. Als een godsgeschenk stemde de heer van Ommen toe in remise. Een aardige man. Hij zou so wie so verloren hebben. Wat moet ik er verder van zeggen? Een punt.

   Velp 2                             - Doetinchem 2              5 - 3

1. H.C.van Capelleveen (2) - N.O.                          1 - 0 rgl

2. E.Velders                  (2) - J.Slager               (2)   0 - 1

3. M.R.Potjer               (2) - S.van Vucht         (2)   1 - 0

4. N.J.P.Wigt               (2) - F.H.H.Kuggeleijn (2)   ½ - ½

5. A.Compagnie           (2) - W.Lenderink        (2)   0 - 1

6. J.J.Brand                       - B.Thomassen        (2)   1 - 0

7. M.J.van Eden           (2) - H.J.Hamer                   ½ - ½

8. B.vande Wal            (2) - G.J.Bilderbeek              1 - 0

De vijfde wedstrijd, en de eerste keer dat het me niet gelukt is, ondanks eindeloze telefonades, om acht spelers bijelkaar te krijgen. Doch alles heeft zijn goede kanten. Ik heb een eeuwigdurende sympathie verkregen voor al die mensen, die voor hun levensonderhoud per telefoon levensverzekeringen, spaarplannen en dergelijken moeten verkopen. Het ligt mij niet. Het heeft iets gênants om ongevraagd iemands gang of huiskamer binnen te dringen. Ik vind het al een ongekende vrijpostigheid om deze verslagjes op Marino´s computer te zetten. Het is dat hij er om gevraagd heeft.

Gelukkig waren Gerrit Bilderbeek en Henk Hamer bereid om van het vijftal een zevental te maken. Dat Doetinchem2 onder mijn bezielende leiding altijd ruim voor tijd bij de tegenstander arriveert is inmiddels genoegzaam bekend, dus laat ik meteen bij de wedstrijd beginnen.

De 0-1 beginstand werd binnen een uur omgebogen in een 2-1 voorsprong door snelle en knappe overwinningen van Jim Slager en Wim Lenderink. Hoe dit in zijn werk is gegaan weet ik niet. Er werd nog niet rondgelopen. Het was te snel.

Op bord zes was Benno Thomassen inmiddels in opperste verwarring. Had ik in een vorig verslag mijn mond maar gehouden. In de wetenschap dat hij geacht werd in uitwedstrijden met zwart te winnen, was er weer een algehele verkramping opgetreden. Op het oog een uiterst sympathieke, vrolijke, hardwerkende doorzetter, maar daarachter schuilt een heel gevoelige schaker. Het minste geringste kan hem van zijn stuk brengen. Zo ook nu. Ditmaal heette het stuk toren. En die kwam niet meer terug. 2-2

Op bord zeven bracht Henk Hamer een wel heel curieuze remise tot stand. Hoewel hij slechts een toren en enkele pionnen ter beschikking had om tegenstand te bieden aan de dame en een handvol pionnen van de tegenstander, bleef hij dapper doorspelen. Hetgeen, gezien de fase waarin de competitie zich bevindt, hem tot eer strekte. De bijzonder vriendelijke, doch al wat oudere Jan van Eden verkeerde in de veronderstelling dat hij nog slechts 19 seconden op de klok had om een en ander af te maken. Dit bleek hem te kort en bood derhalve remise aan. In werkelijkheid had hij nog 19 minuten. Voldoende om Henk alle hoeken van het bord te laten zien. Henk Hamer kroop bijna in het strottehoofd van zijn tegenstander om de verlossende remise vers van de stembanden te plukken. Eenmaal in de vrije lucht weet je maar nooit wat er allemaal met zo´n toezegging kan gebeuren. 2½-2½

Op bord acht  vocht  Gerrit Bilderbeek, in navolging van zijn zoon, als een deense viking om de in de opening opgelopen achterstand weer goed te maken. Het mocht niet baten. Na felle strijd moest hij zijn koning neerleggen. 3½-2½ voor Velp2

Aan Sander van Vucht op bord drie en mijzelf op bord vier de taak om  de boel te forceren teneinde een nog enigszins redelijk resultaat te behalen. Ik begon daar meteen mee, doch verkeek me op een toren, die heel gemakkelijk mijn doorgebroken pion terughaalde. Een eindspel van paard-pion tegen paard-pion resulteerde. Daar ik een eerder aanbod tot remise had geweigerd, liet Nico Wigt, mijn gebrek aan tijd ziend, me nog even zweten. Doch, toen ook de paarden en de pionnen van het bord waren, bleek pas goed de zwakte van twee eenzame koningen. 4-3 voor Velp.

Voor de tweede maal in deze competitie aan Sander van Vucht de ondankbare taak de zaak om te buigen. Hoewel hij de hele avond beter had gestaan, ging het ditmaal mis. 5-3 voor Velp2

     Rheden              1731 - Doetinchem 2            1664 5½ - 1½

1. N.O.                                  - N.O.                                    0  - 0  rgl

2. S.Vahid               (1)          - J.Slager                (2) 1777   1  - 0

3. M.R.Leroi           (1) 1913 - H.H.Vrieling         (2) 1663   1  - 0

4. M.H.Dorst          (1) 1850 - S.van Vucht          (2)            0  - 1

5. F.H.Horstink       (1) 1881 - F.H.H.Kuggeleijn  (2) 1598   1  - 0

6. J.G.Hermans       (1) 1665 - P.Friesen               (2)           ½  - ½

7. G.van Wijk          (2) 1459 - W.Lenderink         (2) 1632   1  - 0

8. Th.H.M.Horstink (2) 1620 - J.de Jong                     1651   1  - 0

De zesde wedstrijd en tevens de laatste mogelijkheid om nog iets te doen aan de hopeloze positie op de ranglijst. De voortekenen waren niet goed. Hoewel Philippe R. Friesen voor het eerst in deze competitie in de gelegenheid was om ook aan een uitwedstrijd mee te doen, wist ik toch slechts zes spelers bijeen te krijgen. Het was dan ook te danken aan Jelle de Jong, die afzag van een heerlijke tennisavond, dat we tenminste met een bijna compleet team afreisden naar wijkcentrum ´t Klokhuis te Rheden.

Daar aangekomen drongen zich onmiddellijk voor de hand liggende woordspelingen op met betrekking tot zure appels en dergelijke. In ´t Klokhuis brandde geen enkel licht en waren alle deuren op slot. Een gevoel overmande ons een derde rangs orkestje te zijn, dat men was vergeten te vertellen dat de kaartverkoop was tegengevallen en het concert afgelast. Een snackbar om de hoek bracht voor het moment uitkomst. Onder het genot van een kop koffie en wat junkfood voor een enkel, wat avontuurlijker levend teamlid, wachtten wij de verdere ontwikkelingen af. Tien voor acht verschenen de eerste spelers van Rheden bij het verenigingsgebouw. En toen om vijf voor acht ook degeen met de sleutel arriveerde, konden we naar binnen.

Hoewel de tegenstander ook slechts zeven man op de been had kunnen brengen, liep de wedstrijd vanaf het begin al niet. Mijn eigenzinnige behandeling van het Morragambiet was ditmaal een stuk minder briljant. Bij het spelen van 3.c3 kon er slechts een schamper lachje bij mijn tegenstander vanaf. Overigens geen kleine jongen met een rating van 1881. De pion heb ik nooit meer teruggezien, noch een enigszins voor mij bevredigende stelling. Ook de zoektocht van een uur naar een kurkentrekker, om de toch uitstekende Chablis in de koelkast te openen, werkte niet echt mee. Wel was de heer Horstink zo vriendelijk na afloop te verklaren dat het allemaal best gevaarlijk was geweest. 1 - 0 voor Rheden.

Wim Lenderink werd vanuit de opening geheel onder de voet gelopen door een tegenstander, die in uiterlijk en motoriek, compleet met sigaar, een opmerkelijke gelijkenis vertoonde met Groucho Marx. Ditmaal viel er niets te lachen. 2 - 0 voor Rheden.

Ook Harrold Vrieling wist het na harde strijd niet te bolwerken. 3 - 0 voor Rheden.

Jelle de Jong speelde op bord acht tegen een oude bekende en was in een soort van remisestelling beland. Een kleine onachtzaamheid deed echter ook hier het punt bij de tegenstander belanden. 4 - 0 voor Rheden.

Jim Slager speelde tegen de heer Slejovic, die ik overigens nog nooit op enige lijst of in enige opstelling was tegengekomen, en bevond zich in een absoluut gelijkspel. Beiden nog enige minuten op de klok. Jim´s tegenstander wilde echter dolgraag winnen en joeg hem in een razend tempo door de klok. Reglementair was hier niets tegenin te brengen. 5 - 0 voor Rheden.

De eerste uitwedstrijd van Philippe Friesen bracht hem tevens bijna zijn eerste nederlaag. Hoewel bij langer doorspelen de overwinning ongetwijfeld naar de heer Hermans zou zijn gegaan, besloot deze, gezien de stand en het late tijdstip op Philippe´s remiseaanbod in te gaan. 5½ - ½ voor Rheden.

De enige winstpartij kwam op naam van Sander van Vucht. Zonder ooit werkelijk in problemen te zijn geweest, wist hij op knappe wijze de tegenstander van het bord te drukken. 5½ - 1½ voor Rheden.

Een wonder daargelaten, is het doek nu toch echt gevallen.

     Doetinchem 2            1619 - Aalten                 1714   2½ - 5½

1. J.Slager                 (2) 1777   - L.C.te Sligte   (1) 1840   ½  - ½

2. H.H.Vrieling          (2) 1663   - P.Hoens         (1) 1840   ½  - ½

3. S.van Vucht         (2)            - B.Hoopman    (1) 1591   ½  - ½

4. P.Friesen              (2)            - H.A.Lurvink    (1) 1754   0  - 1

5. F.H.H.Kuggeleijn  (2) 1598  - J.Th.Lensink    (1) 1604   ½  - ½

6. W.Lenderink         (2) 1632  - J.W.Geesink   (1) 1586   ½  - ½

7. B.Thomassen        (2) 1449  - H.te Brinke           1729   0  - 1

8. Ph.F.T.Schyns      (2) 1596  - R.Griffioen            1764   0  - 1

Schreef ik in het vorige verslag dat, een wonder daargelaten, het doek nu toch echt gevallen was voor Doetinchem2, ditmaal kan ik vertellen dat het wonder echt is gebeurd. Door het niet opkomendagen van Velp2 te Aalten in de zesde ronde, en de twee matchpunten die dientengevolge in mindering werden gebracht, was er weer van alles mogelijk.

Indien de alsnog te spelen wedstrijd door Velp zou worden gewonnen, Duiven met een bepaald aantal bordpunten zou verliezen van de Variant, wij van Aalten zouden winnen met een percentage van 67, Velp op zijn beurt weer zou winnen van wie dan ook, de kat van de buren zou jongen en de vuilniszakken voor achten buiten werden gezet, dan was het zeker dat Doetinchem2 rechtstreeks naar de 2e klasse van de KNSB zou gaan. Het is allemaal niet gebeurd. Aalten won keurig de uitgestelde wedstrijd van Velp. Waardoor hun komst naar Doetinchem nog slechts een formaliteit werd.

Het is natuurlijk altijd leuk om weer eens tegen de sympathieke champignonkweker en oud-buurman uit het grensgebied tussen Bocholt en Miste te spelen, maar  het werkelijke gevoel was verdwenen. Vijf vlakke remises van Jim,Harrold, Sander, Wim en mijzelf resteerden.

Het verhaal van Benno is bekend. De zwarte stukken in Doetinchem deugen niet. Zelf ben ik ook geneigd om nog slechts met wit in Doetinchem te spelen. Als rechtgeaarde ingenieur van waterschap laat Phillip Schijns nog steeds de tijd als water door zijn handen glippen. Doch als hij ooit werk en hobby zal weten te scheiden is het een zeer gevaarlijk schaker, zoals ooit ook Theo Goossen heeft ondervonden. De eerste nederlaag van Philippe R. Friesen kwam hard aan. Ik had hem gewaarschuwd voor de immer vriendelijke en correcte heer Lurvink. Een wolf in schaapskleren. Eén verkeerde beweging, en hij slaat toe. Zo ook nu. 5½ -2½ voor Aalten. Ik dank alle spelers voor hun inzet en enthousiasme, met name Jelle de Jong, bij wie ik toch wel erg diep in het prive-leven heb ingegrepen, en houd u voor dat Gendringen, Ulft en Groenlo ook buitengewoon leuke plaatsjes zijn.

Eindstand 2^e klasse c

   2e klasse C        Mp   Bp   1   2   3   4   5   6   7   8

1. Schaakmaat 3    12    36   5  4   ½   4 7   6  5½  4

2. Rheden              11    38   3   4    4   ½  7  7   7  5½

3. Vrijpion             11    35  ½  3½  4   6  6½ 5  5  5½

4. Aalten                 7     28  4  3½   2  5  ½   3  4½ 5½

5. Variant                6     20  1  1   1½  2  ½   5 4½  4½

6. Duiven                5     22  ½  2   1    3   5    3  4   4½

7. Velp 2                3     22  ½  2½ 1   3  3½  3½ 4   5

8. Doetinchem         2    20  ½   4 1½ 2½ 2½ 3½ 3½ 3  .

 

individuele resultaten tweede team 

Doetinchem 2        T 1 2  3 4  5  6  7 Ap Bp %   Brd Kl Ra   TPR  RaTg W-We

J.Slager            2 0 1  0 0  1  0  ½ 7  2½ 36  1.3 3Z 1777 1679 1781 -0.5

H.H.Vrieling        2 1 ½  - 0  -  0  ½ 5  2  40  2.2 3W 1663 1698 1769 +0.2

S.van Vucht         2 ½ ½  1 1  0  1  ½ 7  4½ 64  3.0 3Z      1800 1698

F.H.H.Kuggeleijn    2 0 ½  0 1  ½  0  ½ 7  2½ 36  4.1 1W 1598 1617 1719 +0.1

W.Lenderink         2 1 0  0 ½  1  0  ½ 7  3  43  5.3 1W 1632 1576 1626 -0.6

P.Friesen           2 - 1  - 1  -  ½  0 4  2½ 63  5.5 2W      1742 1654

Ph.F.T.Schyns       2 0 -  0 ½  -  -  0 4  ½  13  6.8 2W 1596 1283 1621 -1.4

B.Thomassen         2 1 0  1 0  0  -  0 6  2  33  6.8 6Z 1449 1478 1599 +0.4

H.J.Hamer             0 0  ½ -  ½  -  - 4  1  25  7.5 2W 1581 1439 1630 -0.7

G.J.Bilderbeek        - -  0 -  0  -  - 2  0  0   7.5    1266 1241 1648 -0.2

J.de Jong             - -  - -  -  0  - 1  0  0   8.0 1Z 1651 1445 1620 -0.5

---

Analysehoek

Met bijdragen van  Sander van Vucht en Kees Nederkoorn

Dit jaar heeft Sander van Vucht zich aangemeld als nieuw lid. Bij wijze van kennismaking heeft hij deze partijanalyse beschikbaar gesteld voor publicatie.

Wit:                M. Dorst (Rheden)

Zwart:            S. van Vucht

8-03-02   1.e4 c6  2.c4 d5  3.exd5 cxd5  4.cxd5 Pf6  5.Pc3 g6  6.Pf3 Lg7  7.Lb5+ Pbd7

            na 7...Pbd7

8.d6 exd6

Laat toe dat de rokade wordt verstoord, maar dat lijkt hier niet nadelig. Alternatief: 8. ..e6 om na rokade de pion te heroveren.

9.De2+ De7  10.Dxe7+ Kxe7  11.O-O Td8  12.d4 a6  13.Ld3 Pb6  14.Te1+ Kf8  15.h3 h6  16.Ld2 Le6?!

16. ..Ld7 =

17.Lxg6 Lxh3

            na 17. ..Lxh3

18.Le4!

Listig. Ik dacht dat wit na 18. ..Pxe4  19.Txe4 Lf5  20.Th4 van plan was en dan is  20. ..Pc4 afdoende. Maar 19.Pxe4! Lg4  20.La5 wint een kwaliteit.

18... Lc8  19.Tac1?

Nu keren de kansen. Juist was bijvoorbeeld 19.Lf4.

19. .. Pc4  20.b3 Pxd2  21.Pxd2 Pxe4  22.Txe4 d5  23.Tf4

Zwart heeft het loperpaar, en de witte torens werken niet goed samen.

23. … Le6  24.Pa4 Tac8  25.Txc8

Of  25.Pc5 Ke7  26.Td1 Tc7

25...Txc8  26.Pc5 Ke7  27.Pf3 Tc7  28.a4 a5

Niet 28...Lxd4?  29.Pxe6 Tc1+  30.Kh2

            na 28. ..a5

Zwart staat nu klaar voor  29. ..b6 en 30. ..Tc3 en het is niet eenvoudig op te vangen.

29.Kf1 b6  30.Pxe6 Kxe6  (30. ..fxe6  31.Pe5  met tegenspel) 31.Pe2 Lf6! is lastig.

Beter misschien 29.Pxe6 Kxe6  30.Tg4 Lf6  31.Tg8 Tc3  32.Te8+ Le7  33.Ta8

29.Ph4? Lxd4!

Nu kan deze zet wél vanwege 30.Pxe6 Tc1+ 31.Kh2 Le5.

30.Txd4 Txc5  31.Td3 b5  32.axb5 Txb5  33.Pf3 Tc5  34.Kf1 Lg4!?

Liever geen paard op d4.

Beide spelers komen in lichte tijdnood en een rommelige fase breekt aan.

35.Ke1 Lxf3  36.Txf3 Tc6?  37.Kd2 Ke6  38.Kd3 f5  39.Kd4 Tb6  40.Th3 Tb4+  41.Kc5?

Wit heeft goede remisekansen na  41.Kc3

41. .. Ke5  42.Te3+ Te4  43.Td3 d4  44.Kb5?! Te2  45.f4+ Kxf4

45. ..Ke4 wint sneller want 46.Kc4?? Tc2+ gaat niet.

46.Txd4+ Kg5  47.Kxa5 Txg2  48.b4 h5

            na 48. .. h5

Zwart lijkt nu dicht bij winst. In sommige varianten kan de toren tegen de b-pion worden geofferd, waarna de twee vrijpionnen beslissen.

49.b5 h4  50.b6 Ta2+  51.Kb5 h3

Hier werkt dat nog niet. 51. ..Ta8 ?  52.b7 Tb8  53.Kb6 h3  54.Kc7 Txb7+  55.Kxb7 h2  56.Td1 Kg4  57.Kc6 Kg3  58.Kd5 f4  59.Ke4 f3  60.Ke3 Kg2  61.Td2+ en wit houdt remise.

52.b7 h2  53.b8D 

Maar nu zou het torenoffer winnen na 53.Td1 Tb2+  54.Kc6 Kg4  55.Kc7 f4  56.b8D Txb8  57.Kxb8 Kg3  etc.

            na 53.b8D

53... Tb2+

53. ..h1D??  54.Df4+ en mat in enkele zetten.

54.Tb4 Txb4+  55.Kxb4 h1D

Achteraf is het de vraag of dit dame-eindspel objectief te winnen is! Maar het is een vluggertje van minder dan 2 minuten geworden. Dat is hier tamelijk vervelend voor de verdediger, want een verliezende afruil ligt op de loer.

56.Dg8+ Kf4  57.Dg7 De4+  58.Kc3

            na 58.Kc3

58. .. De5+!  59.Dxe5+ Kxe5  60.Kd3 Kf4  61.Ke2 Kg3  62.Kf1 Kf3  63.Ke1 Kg2  64.Ke2 f4

Wit geeft op

John Lutgens op het oorlogspad

Door kees Nederkoorn  

In de wedstrijd tegen het Apeldoornse Schaakmaat hield John zijn medespelers van het eerste team lange tijd in spanning met een ingewikkeld eindspel. Het was de laatste partij van de wedstrijd, en bij winst zou er nog een gelijkspel voor ons uitrollen. Hoopvolle lachjes en sombere blikken wisselden elkaar af op de gezichten van de omstanders, terwijl de spelers zenuwachtig op hun stoel heen en weer schoven.

We gaan eerst naar de stelling na de 34^e zet van wit.

---