Inhoud

1 Colofon

2 Inhoud

3 Van de redacteur

4 Externe competitie

14 Analysehoek

17 SVD-ers op pad

18 De Hond van Hübner

20 Verslag van het Scheffer Badkamer toernooi

22 Schaakmemoriaal

23 Notulen ALV

26 Interne competities

door Marino Küper

Voorbij zijn de tijden dat het hoofdredacteurschap van een clubblad gedurende vele tientallen jaren werd vervuld door dezelfde persoon. Ook "de Secondant’ heeft vanaf 2000 al meer hoofdredacteuren gehad (3) dan in de 33 jaar daaraan voorafgaand (1).

Ook ik hang dus al na enkele jaren de tekstverwerker aan de wilgen. Een intensieve baan en huiselijke beslommeringen brengen mij tot deze beslissing. Ik dank iedereen die de afgelopen jaren een bijdrage heeft geleverd. Voor elk clubblad kreeg ik weer kwalitatief mooie bijdragen die een flinke impuls gaven aan het gemiddelde niveau van ‘De Secondant’. Ik hoop dat u Peter Roessel in dat opzicht nog meer verwent dan mij.

In dit laatste nummer treft u helaas al de sporen aan van mijn tijdgebrek. Een beknopte verslaggeving van het eerste team en ook verder valt het blad op door een fors gehalte aan uitslagen, standen en huishoudelijke mededelingen. Daarnaast is het ontbreken van een bijdrage van Frans Kuggeleijn een groot gemis. We moeten vrezen dat de uitzinnige taferelen die zich afspeelden rond het kampioenschap van het tweede team (wie herinnert zich niet de beelden op Stads TV van de vorstelijke ontvangst op het stadhuis, de traditionele tocht door de stad op authentieke boerenkar en de koninklijke onderscheiding voor de teamleider) Frans dermate hebben verlamd, dat hij nu kampt met een massief writersblock. Gelukkig lijdt zijn schaaktalent er niet onder zoals u kunt zien bij de uitslagen van het 2^e team en zijn prestaties bij het persoonlijk OSBO-kampioenschap. Wellicht dat een nieuwe hoofdredacteur een uitweg kan vinden in deze impasse.

Verheugend is dat Jelle de Jong zijn serie met herinneringen aan zijn schaakcarrière weer heeft opgepakt. Het blijft een genoegen om samen met Jelle een kijkje te nemen in zijn oude notatieboekjes en aantekeningen.

Peter ik wens je veel succes met de voortzetting van dit reeds 37 jaar verschijnende schaakblad!

door Marino Küper en Benno Thomassen

Na mijn weemoedige verslag van het competitieslot van het vorige seizoen waarin ik ons team een toekomst voorspelde als ‘het RKC van de promotieklasse’, heeft zich een waar wonder vertrokken. Daar waar het team vorige jaar met een Nederlands kampioen in haar midden slechts meehobbelde in de middenmoot, is het dit seizoen op een spectaculaire wijze van start gegaan. Na 6 ronden staat het zelfs op een ongedeelde eerste plaats. Nu zou ik hier allerminst willen beweren dat we afstevenen op een kampioenschap, maar we doen in ieder geval volop mee.

Wat is de verklaring voor deze verassende opleving! Er zijn er veel mogelijk, maar de meest in aanmerking komende is enigszins ontluisterend. We hebben domweg erg veel geluk gehad! Vanaf het begin lachte vrouwe Fortuna ons toe. Het was alsof ze enkele op het nippertje gemiste promoties in één seizoen wilde compenseren. Wat remise en vaak zelfs verloren was, werd gewonnen, en wat gewonnen was niet meer weggegeven. Op deze wijze hebben we zeker drie wedstrijden, die er na enige uren speeltijd zeer slecht uitzagen, uit het vuur weten te slepen.

Al bij de seizoensopening tegen promovendus Bennekom zag het er na een uur of 3 spelen bedreigend uit. Een 5-3 nederlaag leek in het verschiet te liggen. Dat we uiteindelijk toch de wedstrijd naar onze hand konden zetten kwam vooral door twee flinke foutrekeningen van de tegenstanders van Sander en mij. De tegenstander van Sander dacht een winnende combinatie uit te voeren maar overzag een tussenzet die onmiddellijk een stuk kostte, terwijl mijn tegenstander een stuk dacht te ruilen, maar daarbij de dekking van zijn toren opgaf. Het geen dus een kwaliteit kostte. Na deze twee blunders brak het verzet van Bennekom en behaalden wij een nipte overwinning.

Ook de wedstrijd tegen Schaakmaat zag er beroerd uit vlak voor de tijdcontrole. Met een stand van 3-2 voor Schaakmaat, leek het een zege voor Schaakmaat het meest waarschijnlijk. Anderhalf punt was wel het maximale dat nog uit de drie resterende partijen te halen viel. Theo stond beter tot gewonnen, Kees leek voor remise te moeten vechten en Marius stond een pion achter zonder compensatie. Maar ook in deze wedstrijd kregen we meer dan dat waarop we durfden te hopen. Nadat Theo volgens verwachting zijn partij had gewonnen, raakten de tegenstanders van Marius en Kees volledig de weg kwijt. Uiteindelijk gingen beide teamgenoten met een vol punt naar huis, het team daarmee een 5-3 overwinning bezorgend.

Het Kasteel wist zich evenmin te ontworstelen aan de ijzeren greep van het noodlot. Daar waar het team zich met vaste hand door de eerste drie speeluren had geslagen, en minimaal op weg leek naar een gelijkspel, ontplofte de zaak wederom in het vierde speeluur. In dit geval was mijn tegenstander degene die door de bliksem getroffen werd. Terwijl hij bezig was om een fraai gespeelde partij te bekronen met een aanvalscombinatie die hem een volle toren voorsprong zou opleveren, zag hij een nog sterkere zet met ondenkbaar mat. Helaas voor hem bleek het te gaan om een stille zet die mij de keuze gaf tussen het slaan van zijn dame en mat in één. In de tijd dat ik nog naar adem hapte en mij de ogen uitwreef, zag mijn tegenstander wat hij had aangericht en onmiddellijk na zijn ijzige kreet van ontzetting stak hij zijn had uit ten overgave.

De grote uitzondering op dit beeld vormden eigenlijk de wedstrijden tegen Meppel, Wageningen en tegen ‘de Toren’. Tegen Meppel wisten we een gelijkmatige en zeer verdiende overwinning te behalen. Ook de overwinning op Wageningen stond eigenlijk nooit ter discussie. Het spiegelbeeld van de wedstrijd tegen Wageningen gaf de wedstrijd tegen ‘de Toren’ te zien. De nederlaag viel weliswaar een tikkie te hoog uit, maar al teveel viel er niet op af te dingen. Voor precieze details over die wedstrijd verwijs ik naar het ‘live’ wedstrijdverslag van Benno Thomassen hieronder.

EEN MIDDAGJE SCHAKEN KIJKEN …

door Benno Thomassen

Ik was vandaag van plan om tegen half drie naar Arnhem te vertrekken. De eerste twee uren zou toch een beetje standaard geschuif zijn, openingen uit de boekjes. Echter rond enen begon het te kriebelen en had ik geen rust meer. Ik ben dan ook maar in de auto gestapt en richting De Steenen Camer vertrokken. Het beloofde immers een erg spannende middag te worden. Doetinchem 1, koploper met 10 MatchPunten en 25½ BordPunten speelt tegen De Toren, 6e met 6 MP en 21½ Bp.

De Toren heeft dan wel een hogere rating (1933) maar Doetinchem (1906) blaakte van het zelfvertrouwen. Men bleef maar winnen en had 3 MP voorsprong op de nummer 2, Meppel.

De routeplanner leidde mij na 37.5 km tussen een boomgaard en volkstuintjes door. Ik zag rechts, aan het einde van de weg, een grote houten schuur. Deze leek helemaal niet op een Steenen Camer. Gelukkig was de echte Camer aan de andere kant van de weg. Over een mooi loopbruggetje kwam ik bij een geweldig grote, sjiek uitziende, oude boerderij. Een gedeelte was keurig gedekt voor mogelijke pannenkoekeneters. De vijfde deur bleek de enige juiste en gelukkig zag ik bekende gezichten. Ik keek even rond en waande me op de Déél van de boerderij waar even de bieten en het hooi had plaats gemaakt voor 8 identieke z.g.a.n. tafeltjes. Echter de plavuizen en een keurige bar en een ietwat langzame maar uiterst vriendelijk barkeeper verraden dat de boer hier al lang niet meer werkzaam was. 

Om 13.50 uur waren op de meeste borden ca. 10 zetten gespeeld. Alleen Marius had pas 5 zetten op zijn notatieformulier. Oeps dat noteren was voor mij vandaag erg lastig geworden, borden zonder coördinaten.

Doetinchem 1 kon vandaag hele goede zaken doen door met een overwinning of minimaal met een remise huiswaarts te keren. Ik verwachtte een ijzige stilte waar je een speld kon horen vallen maar niets van dat alles. Lopende kranen, rammelende kopjes, schuivende stoelen en nerveus ronddolende spelers. Marino komt even groeten en verteld vrijdagavond een bruiloft gehad te hebben. Niet de meest ideale voorbereiding maar hij beloofd veel thee te zullen gaan drinken vanmiddag. Henny heeft nicotine behoefte en verdwijnt door één van de vele deuren. Cees beweegt amper, alleen zijn ogen flitsen over het bord. Theo's baard is amper te zien, deze is verstopt achter zijn twee hele grote handen. Met zijn duimen onder de kaak lijkt hij z'n mond dicht te willen houden. Deze zal toch niet nu al spontaan willen open vallen? Marius streelt zoals wel vaker zijn lippen met bovenkant van zijn handen. Sander komt langs voor een kort praatje maar is snel weer vertrokken en lijkt in een rap tempo weer geheel van de wereld, volledig geconcentreerd, elke mogelijkheid overziend.

Ik bekijk tijdens een rondje de situaties op de 8 borden en bedenk dat ik totaal geen zicht heb op de mogelijkheden. Maar ja, ik ken dan ook geen openingen. Lichaamstaal zegt me meer. Erg interessant. Heer 2 kijkt erg moeilijk, heer 4 kijkt kort naar het bord en snel weer elders en weer kort naar zijn bord. Zou hij snel afgeleid zijn? Heer 6 schuif met uiterste precisie zijn loper tergend langzaam naar een mooie nieuwe plek. Heer 8 komt hoofdschuddend terug bij zijn stoel.

Ik voel de concentratie. Maar tegelijkertijd voel ik ook het zoeken naar ontspanning. De één heeft al de stijl van een grootmeester, een ander laat een zenuwachtig lachje zien. Schaken is voor mij als kijker interessanter dan ik had verwacht. Een geweldig psychologisch spel. De spanning is af en toe met een botte zakdoek te snijden. Gaat heer 2 weg? Nee, hij doet zijn sjaal om! Blijkbaar wordt hij niet warm van het spel van Theo. 

Ik probeer op meerdere borden een inschatting te maken van de stand van zaken maar geef dit snel op. Ik merk dat mijn schaakniveau kinderlijk tekort schiet wanneer ik op meer dan 3 borden, op dit niveau, meekijk. Sander helpt mij gelukkig uit de brand. Alle spelers met wit van De Toren staan een tikkeltje beter maar dit geld niet voor de 'witte-Doetinchemmers'. Theo staat niet goed. Nou dan ga ik daar maar eens kijken. Theo blijkt behoorlijk aan het rekenen geslagen en ik heb alle vertrouwen in deze docent en dus in een goede afloop. Theo heeft een pion minder maar wel een open lijn voor zijn toren. Maar ja. Hoe zit het met de tempo's (of is het tempi)? Is de lijn wel open? Is er compensatie voor die pion? Vragen, vragen, vragen. Ik dacht dat het nog wel een uurtje zou duren voor de vonken zouden gaan spatten maar blijkbaar werden er nu, om 14.38 uur al sterretjes aangestoken of zo je wilt venijnige speldenprikken uitgedeeld.

He, zou Henny nog pas van Jim hebben verloren? Ik zie hem Allah-Jim appel-etend rondlopen. Pietamientjes, natuurlijke doping, het kan geen kwaad. Bij Cees wordt ik niet veel wijzer, wat een stelling. De tegenstander van Marino heeft 5 van zijn 7 pionnen op rij 6 staan. Kan dat wel goed zijn? Heer 8 komt terug en neemt puffend en steunend weer plaats tegen over Henk!

Ik ga ook maar eens mijn nicotine behoefte bevredigen. Nu kan het nog. Straks mag ik natuurlijk niet de belangrijkste momenten missen. Het kleine PVC schoorsteentje rookt voor een grote, wat een rook zeg. Dan ook direct maar de blaas even legen, ik heb immers nog de tijd. Het kan elk ogenblik los barsten. Het sanitair en het hang en sluitwerk lijken net zou oud als de boerderij zelf. Het kraakt en het steunt, lijken wel een schakers.

15.18 uur: Het wordt saai. De schaakstukken verplaatsen zich in het zelfde tempo als De Graafschapspelers gisterenavond. Gelukkig kan ik de tijd verdrijven door me nuttig te maken. Ik neem de wachttijden bij de bar over van de belangrijkste mensen van Doetinchem deze middag. Van hen wordt een wereldprestatie verwacht. Ja de druk is groot maar adel verplicht. Ik breng met plezier de koffie en thee rond, bestel broodjes en hou de klokken in de gaten.

Zouden er meer gelijkenissen zijn met De Superboeren. Hopelijk niet. Oké, beiden willen graag promoveren en de hoofdrolspelers bewegen zich in het zelfde tempo. Maar verder....? Haank versus Nederkoorn, nee, Cees gedraagt zich gelijkwaardig en verstandig. Speler/coach Theo versus coach Adelaar. Nee, Theo heeft veel minder air en bouwt nog lang niet af. En Theo schaakt veel beter, dat weet ik zeker. Nummer 3 Marino mag dan wel een lichte kater hebben, hij bouwt veel beter op dan nummer 3 Van der Kruis. Laat ik maar snel stoppen, geen gelijkenissen. De Zebra's hebben ook nog een uitsyndroom en spelen prompt bij tegenslag, meer tegen zichzelf dan tegen de tegenstander. Daar zal hier geen sprake van zijn.

15.35 uur: Theo verlaat zijn stoel, geeft een ietwat zenuwachtige knipoog, maakt rechtsomkeert en gaat terug naar zijn stoel. Hij heeft niet echt een geruststellende blik. Het geeft mij geen goed gevoel. De kaasprikker van Henny wordt getest op hardheid maar lijkt niet echt korter te worden. Zou Henny al eens een splinter in zijn tong hebben gehad? Een antraciet kleurige Peugeot met brandende lampen, heeft dat iets met schaken te maken?

15.45 uur: Bij de tegenstander van Marino staan nog steeds de 5 pionnen op rij 6! Vreemd, erg vreemd.

15.51 uur: Auw, docent Theo heeft zich verrekend en staat een toren achter. Theo zal toch wel weten dat je niet verplicht bent met je Dame te slaan maar daarvoor ook je Koning mag gebruiken. Bij het voetbal zou ik zeggen: niet nadenken, snel vergeten en verder spelen. Maar hier... Hier hoef ik me toch nog geen zorgen te maken? De andere zeven zullen toch wel tegen de tegenstanders blijven spelen en niet tegen zichzelf. Nee, het voetbal verder vergeten, dit is schaken, zo praat ik mezelf nog moed in.

Plavuizenvloer met daarop stoelen met stalen poten zijn ideaal om de tegenstander uit z'n concentratie te halen. Ook de kopjes maken, geroerd wordend, een klere herrie.

16.02 uur: Henk (bord 8) bied remise aan en zijn tegenstander zoek zijn big boss. Druk overleg. Sander komt langs en voorziet een remise aanbod en overlegt met captain Theo. De playing-captain schiet razend snel langs alle borden en probeert een inschatting te maken.

16.05 uur: Nog altijd die 5 pionnen op de zelfde lijn. Niet te geloven. Ik snap er blijkbaar niets van. Henk heeft een gelijke stand. Beiden missen 2 paarden en één pion. Alles lijkt vast te staan. Henk heeft nog 39 minuten tegen 31 minuten. Theo adviseert Sander om door te spelen. Dat beloofd weinig goeds. De spanning neemt voelbaar toe. Het is nu wachten op meevallers.

16.08 uur: Even dacht ik dat Henny een stuk zou gaan winnen maar goed verdedigen houd de stand gelijk. Marius staat ook gelijk.

16.12 uur: Remise voor Henk (bord 8), hij scoort een halfje.

16.15 uur: Verlies voor Theo (bord 2). De rekenfout werd hem fataal, de druk nam ongekende vormen aan. Dit was niet meer te houden. Het wordt nu echt ontzettend spannend. En dan vooral omdat de meeste spelers van Doetinchem slechter staan. Een enkeling nog gelijk maar eigenlijk niemand op winst.

16.26 uur: Cees staat erg moeilijk. Hij heeft een toren tegen een loper en een pion maar weinig mogelijkheden.

16.57 uur: Henny heeft een remise stelling. Hij schuift nog even door maar ziet in dat het niet veel nut heeft. Na overleg met Theo wordt besloten er maar remise van te maken. Blijkbaar ziet Theo de bui al hangen en is blij met elk halfje wat er nog gescoord kan worden.

16.59 uur: De tijd tikt de kippen van de stok, de ruiten van je schotse rok maar ook de Doetinchemse spelers van het bord. Cees (bord 1) moet zich gewonnen geven maar Marino (bord 3) staat plotsklaps beter. Er dreigt gevaar. Op het moment dat hij het zelf ziet is het al te laat. Hij loopt in de val. Erg jammer, hier had absoluut meer ingezeten. Het gaat in eens erg hard met de score. Peter (bord 5) kan niet anders dan zijn tegenstander feliciteren. Mijn inziens een stugge partij met een abrupt einde. Een doorbraak met een zeer dreigende mataanval werd Peter te veel. Voor Marius is het dan ook snel afgelopen. Het stond al niet geweldig meer. Een verkeerde zet koste een stuk en dus direct ook de partij.

In 12 minuten 5 partijen ten einde en een achterstand van 6-1. Alleen Sander speelt nog. Een anti climax. De spanning is weg. De stand op het bord van Sander is niet echt spectaculair en ik houd zelfs rekening met nog een nederlaag. Ik ga naar huis.

Sander heeft blijkbaar zijn huid erg duur verkocht en heeft er nog een halfje uit weten te slepen.

Het was dus duidelijk niet de dag van Doetinchem. Het ging allemaal net niet. Het leek wel een collectieve offday. Hier word je niet echt vrolijk van maar als er dan toch verloren moet worden dan ook gelijk maar door bijna iedereen. Hebben we dat tenminste gehad. De voorsprong is geslonken maar Doetinchem 1 heeft nog steeds alle kansen op een kampioenschap. De promotie hebben ze nog altijd in eigen handen maar de spanning is wel weer volledig terug.

Ik weiger nog verdere vergelijkingen met het voetbal te maken. Nou vooruit, nog één laatste conclusie. Grote verschillen heb ik vandaag ontdekt. Het voetbal lijkt soms schaken, maar schaken lijkt nooit op voetbal. Tijdrekken is er bij het schaken al helemaal niet bij. Daar kent men een zuivere speeltijd. En ..... de nederlaag van vanmiddag had ik na een halfuurtje rijden verwerkt. Keiharde Van Dikhout uit de luidsprekers is daarbij een aangenaam hulpje. Bij het voetbal duurt dit langer, de terugreis meestal trouwens ook.

Over drie weken, 27 maart, kan er in Doetinchem revanche genomen worden. Dan speelt Doetinchem 1 thuis tegen ASV (nummer 5, met 7-23½). Ik zal er, bij leven en welzijn, zeker weer bij zijn. Deze schaakmiddag was ondanks de dikke nederlaag zeker de moeite waard. Spijt van een lange middag onder de rook van Gelredome heb ik zeker niet. Dinsdagavond wacht al weer een competitie wedstrijd. Doetinchem 2 speelt dan thuis tegen De Zeven Pionnen. De druk is dan minder. Promotie hoeft niet. Handhaven is het devies. Als dat lukt, het 1e jaar na promotie, heeft Doetinchem 2 het al goed gedaan. Ik twijfel. Zal ik dinsdagavond voor de ladder meespelen of weer een 'leuk' wedstrijdje schaken gaan kijken.

Het werd beiden een beetje. Team 2 won met 5-3 en heeft zich definitief gehandhaafd, bravo.

8. H.J. Vinkes 1643 - H. Steinhauer 1718 1 - 0

8. H.H. Vrieling 1698 - J.J.F.TH. Laurant 1794 1 - 0

Persoonlijk resultaten na 5 ronden (ronde 6 nog niet verwerkt).

8. E.A. Blankestijn 1509 - W. Hollander 0 - 1

8. W. Hollander - L.H.A. Dooper 1661 1 - 0

8. J.A. Uiterweerd 1541 - O. Hietkamp 0 - 1

8. J.P.B. Kohschulte - W. Lenderink 1618 ½ - ½

door Marino Küper

Goede berichten bereiken ons over het persoonlijk OSBO kampioenschap. Henk Hamer is koploper in de tweede klasse en Frans Kuggeleijn staat gedeeld derde in de eerste klasse. Beiden hebben ook een mooie TPR achter hun naam staan. Hieronder treft u de tussenstand na 7 ronden:

door Pheadrus

De vorige aflevering van deze serie heb ik duidelijk gemaakt op welke wijze u zou moeten trainen om werkelijk en serieus vorderingen te maken in speelsterkte. In deze bijdrage sta ik stil bij de vraag welk materiaal het meest geschikt is om te gebruiken bij de door mij aanbevolen methode. Ik zal daarbij niet alleen stil staan bij boeken, maar ook bij de software die op dit terrein verkrijgbaar is.

De door mij aanbevolen methode (zie voor een uitvoerige beschrijving de vorige secondant) werkt het best indien het oefenmateriaal voldoet aan de volgende criteria:

tenminste 1000 opgaven;

bevat alle tactische motieven;

de opgaven zijn niet thematisch gerangschikt;

de opgaven lopen op in moeilijkheidsgraad.

De boeken die het meest geschikt zijn voor mijn oefenmethode zijn de boeken van Brunia en van Wijgerden, ook wel bekend onder de naam stappenmethode. Vooral de gemengde opgaven (te vinden onder de kop ‘toets’ of ‘mix’, zijn uitstekend geschikt voor het aanscherpen van uw tactische vaardigheden. Tegenwoordig zijn er ook aanvullingen op deze boeken beschikbaar onder de naam ‘opstapje’.

Verder voldoet er op dit moment geen enkel boek ander aan bovenbenoemde specificaties. Van de boeken die op de markt zijn komt het boek van Blokh, ‘the Art of combination’, nog het meest in de buurt. Niet alleen bevat het zo’n 1500 opgaven, maar deze zijn ook nog eens gerangschikt naar moeilijkheidsgraad en alle tactische motieven worden behandeld. Het boek heeft slechts één manco: de opgaven zijn thematisch gerangschikt. Dat is weliswaar een voordeel bij het leren van bepaalde motieven, maar een groot nadeel bij het repeteren. Het meeste rendement haal je immers uit de training indien de partij-omstandigheden zo goed mogelijk worden nagebootst. Dat betekent dus dat er geen aanwijzingen mogen zijn omtrent de oplossingsrichting, en dus ook geen thematische indeling. Toch kan ik iedereen het boekje aanraden. Het is niet duur (€ 15) en bevat een schat aan oefenmateriaal.

‘The ultimate chesspuzzlebook’ van John Emms voldoet ook redelijk aan mijn criteria. Het bevat 1001 opgaven, die niet thematisch zijn gerangschikt. Verder zijn alle opgaven ontleend aan de recente toernooipraktijk, waardoor wordt voorkomen dat je als lezer stellingen onder ogen krijgt die je al in talloze andere boeken hebt gezien (een veel voorkomend euvel). Het enige minpunt van het boek is dat de opgaven niet zijn gerangschikt in een oplopende moeilijkheidsgraad. Dat ontregelt het oefenprogramma soms enigszins omdat je niet de kans krijgt om geleidelijk aan te groeien in het oplossen van steeds complexere stellingen.

In de ramsj zie je nog steeds de boeken opduiken van de vader van de gezusters Polgar. Vooral de boeken ‘chess’ en chess middlegames bevatten een grote hoeveelheid oefenmateriaal. Beide boeken hebben echter tevens wat eigenschappen die ze wat minder geschikt maken voor een oefenprogramma. ‘Chess’ bevat vooral allerlei matproblemen (in 1, 2 of 3 zetten) waardoor veel tactische motieven niet aan bod komen. "Chess middlegames daarentegen bevat veel stellingen die niet uitgesproken tactisch van aard zijn en vaak ook erg ingewikkeld. Bovendien zijn de stellingen weer thematisch gerangschikt. De prijsstelling is echter bijzonder aantrekkelijk. Voor zo’n € 10,-- zijn ze vaak al verkrijgbaar.

Software

Omdat het oefenen met boeken wat omslachtiger is dan het oplossen van stellingen vanachter het computerscherm (het is niet nodig om telkens de stelling op te zetten en naspelen van de oplossing is ook wat makkelijker), komen er steeds meer elektronische uitgaven die de rol van het boek overnemen. Het meest geschikt voor het trainingsprogramma is het programma CT-ART. Dit programma biedt alles wat je maar kunt wensen. Meer dan 1200 opgaven, te rangschikken naar moeilijkheidsgraad, het bijhouden van de tijd, suggesties als je de oplossing niet kunt vinden, en de mogelijkheid om alternatieven die niet in de oplossing worden vermeld uit te spelen tegen een schaakprogramma.

Iets minder geavanceerd, maar nog altijd erg goed is de TASC-TUTOR. Dit is de electronische versie van de stappenmethode (Stap 1 tm 5). Vooral het doornemen van de mix en de toetsopgaven passen uitmuntend in het trainingsprogramma. Voor zo’n € 15,-- is de dit programma al te koop.

Een derde mogelijkheid is het downloaden van Chessbaselight (niet nodig indien u in het bezit bent van Fritz) en vervolgens de file met alle opgaven uit een combinatieboek van Reinfeld te vinden op www.chessville.com . Het gaat hierbij om zo’n 1000 combinaties. Omdat alleen de stelling wordt gedownload, is er geen sprake van schending van het auteursrecht. De oplossingen staan er weliswaar niet bij, maar door een programma als ‘fritz’ aan te zetten krijgt u de juiste oplossing alsnog in beeld. Het enige nadeel van deze methode is dat de opgaven niet op moeilijkheidsgraad zijn gerangschikt.

U ziet er is meer dan genoeg keuze om voor een betaalbaar bedrag voldoende materiaal in huis te halen voor het doorlopen van het oefenprogramma. Als u dat serieus doet garandeer ik u dat uw tactische vaardigheden enorm vooruit zullen gaan. U haalt dan het meeste uit uw schaaktalent. Een aanzienlijke stijging van uw ELO-rating (voor spelers met een elo onder de 1900 al gauw 100 punten in een tijdsbestek van 1 á 2 jaar) zal de beloning zijn voor uw inspanning.

Verslag van het Scheffer Badkamer toernooi.

door Kees Nederkoorn

Dit toernooi om het open rapidkampioenschap van Doetinchem werd gehouden op 29 november.

Met een deelnemersaantal van 51 zijn we niet ontevreden: het is wat minder dan het vorig jaar, maar duidelijk meer dan bij de toernooien in eerdere jaren. Vooral de hoofdgroep was dit jaar minder bezet dan het vorige jaar: minder spelers en minder sterke spelers.

Het is het toernooi van de jeugd geworden: in de hoofdgroep was Vincent Rothuis de duidelijke winnaar. Met zijn positionele stijl hield hij de toppers op afstand en sloeg toe als hij de kans kreeg. H. Marks stond bij het begin van de laatste ronde nog gelijk met Vincent met een score van 5 uit 6, maar hij verloor de laatste partij van Bob Beeke.

In de B-groep werd het veld voortdurend aangevoerd door Philip Friesen. Hij maakte met zijn agressieve stijl korte metten met alle tegenstanders. In de laatste ronde nam hij in gewonnen stand remise aan. Ook Orgilbold Suhbat weerde zich uitstekend. Verder was het spel van ons oud-lid Gastelaars verrassend: hij stond steeds in de voorste gelederen. Alleen de laatste twee ronden ging de vermoeidheid meespelen en zakte hij wat af.

Het was een uitstekend geslaagd toernooi: als wedstrijdleider had ik slechts te maken met het invoeren van de uitslagen en maken van de indelingen. Geen conflicten, geen wanklanken!

Dank aan de sponsor, die dit toernooi mogelijk heeft gemaakt. We hopen volgend jaar weer op de wedstrijdkalender te staan!

Kees Nederkoorn.

Schaakherinneringen van Jelle de Jong.

De eerste jaren in Doetinchem draaide ik mee in de subtop. Er waren enkele spelers die sterker speelden dan ik, en een aantal waar ik geen moeite mee had. Maar zoals vaak, tegen de sterkeren won ik wel eens en tegen de zwakkeren verloor ik dan weer. Zo is het trouwens steeds gebleven.

Ik speelde wel met plezier maar miste het vluggeren. Wel heb ik toen voor elkaar gekregen dat er jaarlijks een vluggertjes toernooitje gehouden werd. De prijs was een wisselbeker. Er deden ook spelers van elders mee. Toen ik in de negentiger jaren de heer Van Gorkum uit Velp leerde kennen vertelde hij me dat hij in het bezit was gebleven van de wisselbeker die hij op het laatst gehouden toernooitje gewonnen had. De reeks zal wel gestopt zijn bij gebrek aan voldoende deelnemers. Er werd ook nooit gevluggerd op clubavonden. Ieder speelde braaf zijn competitiepartij, de competitieleider (Kets) zorgde voor de paring; na de partij werd er soms even geanalyseerd en daarop vertrok men naar huis.

Er speelde aanvankelijk een team in de OSBO en daarin speelde ik wel mee. Ik neem aan dat ik de eerste keer speelde op 22 oktober 1959 in Doetinchem tegen Wageningen. Onze voorzitter, de heer Van der Meer (een componist van damproblemen, landelijk bekend) hield, zoals toen gebruikelijk een welkomstwoord waarin hij de overeenkomst tussen Wageningen en Doetinchem memoreerde, beide waren een gecombineerde schaak-damvereniging. In de OSBO-competitie speelde ik 22-11-1961 in Apeldoorn tegen een militair Van Hummelen aan het vierde bord remise in 33 zetten en 2-11-1963 in Lochem aan het vierde bord tegen ene Enthoven remise in 26 zetten. In 1968 was er ook een tweede tiental waarin ik aan het derde bord speelde tegen ene Pelgrom van Turmac I. De partij werd na 40 zetten afgebroken en waarschijnlijk gearbitreerd. Zo ging dat destijds wanneer men afbrak werd de partij opgestuurd en gearbitreerd of op afspraak later uitgespeeld.

Er werd aanvankelijk (het zal 1959 geweest zijn) ook een zomercompetitie gespeeld voor de liefhebbers. Ik vond het diagram met de uitslagen in mijn notatieboekje. Zes deelnemers waarvan een zich zonder te spelen terugtrok. Na een paar ronden had ik twee uit twee, maar toen kwam de rest niet meer opdagen. Nadien is er geen zomercompetitie meer gespeeld. Daarvoor werd ook geen zaal afgehuurd, er werd gewoon in de lunchroom van Vinkenborg gespeeld.

Er werd gewoonlijk bij Vinkenborg boven gespeeld, behalve als er een bruiloft of iets dergelijks was, dan speelden we beneden. Op een goeie of kwade dag zijn we verhuisd naar het cafe op de hoek van de Boliestraat tegenover de Adelaarstraat. Vrij gauw gingen we weer terug naar Vinkenborg, waarom weet ik niet meer. Vinkeborg zei toen: ik wist wel dat jullie terug zouden komen.

In de tweede helft van de zestiger jaren kreeg ik het te druk om wekelijks een avond vrij te maken voor schaken en speelde ik eerst nog wel voor het tiental, maar toen ik daarvoor niet meer gevraagd werd omdat ze me op schaakavonden niet meer zagen, hield ook dat op. De teams werden samengesteld aan de hand van de eindstand van de onderlinge competitie. Toen mijn zoons als junioren lid werden van de vereniging en ik zodoende het maandblad van de KNSB wel in huis kreeg bedankte ik als lid.

Ik was in de zestigerjaren van de vorige eeuw enige jaren lid van de gemeenteraad en van provinciale staten en daarna ook nog enige jaren kerkeraadslid. Al met al voldoende tijdpassering om geen behoefte te hebben aan een avond schaken.

Wat gebeurde er echter in 1972. Max Euwe als voorzitter van de FIDE kreeg het voor elkaar dat er een sponsor gevonden werd om de financiële eisen van Fischer in te willigen en het lukte hem Fischer en Spasky te Reykjavik achter het bord te krijgen. De match van de eeuw! Dat was voor de geïnteresseerde schaker net zoiets als nu de vangst van Saddam Hoessein. Ik speelde de partijen na en kwam weer in de ban van het schaken met als gevolg dat ik weer een actief lid van onze vereniging werd.