SPORTIVITEIT
door Marino Küper
 

Tijdens de laatste bestuursvergadering sprak Gert-Jan met warmte en enthousiasme over de wedstrijd tegen “De Sleutelzet” dit seizoen. Daardoor gingen mijn gedachten terug naar de tijd dat ik als jeugdspeler meespeelde in het seniorenteam van schaakclub “De Rijn” uit Lobith (inmiddels terziele).
Het eerste team van “De Rijn” speelde in die tijd geregeld tegen “De Sleutelzet”. En als ik mij niet vergis waren dat steevast uitwedstrijden omdat de “Sleutelzet” vanwege de beperkte mobiliteit van zijn leden alle wedstrijden in “Het Dorp” speelde.
Tijdens de eerste van die wedstrijden speelde ik tegen iemand die in een rolstoel zat en overduidelijk leed aan een sterke mate van spasticiteit. De spasmen hinderden ook zijn spraak, maar het lukte hem wel om zich in korte zinnen verstaanbaar te maken.
De partij verliep niet goed voor mij, en al snel stond ik onder druk. Slechts met de grootste moeite kon ik voorkomen dat ik in korte tijd onder de voet gelopen zou worden. Slechts door een kwaliteit te geven kon ik een snelle nederlaag afwenden. Ik had mij al nagenoeg verzoend met de nederlaag toen ik nog een eenvoudig valletje in de stelling bracht. Een paardvork waarmee ik de dame kon winnen. Die vork kon makkelijk uit de stelling worden gehaald, maar mijn tegenstander lette niet op en pakte een pion op waardoor hij de vork toeliet. Terwijl hij echter de pion vastpakte zag hij de vork en zette de pion meteen weer terug.
Ik keek mijn tegenstander aan en realiseerde mij dat een eventuele claim lastig zou worden, omdat mijn tegenstander zich natuurlijk heel makkelijk kon beroepen op zijn spasticiteit. Hij keek nu ook mij aan. Beiden voelden we aan hoe de kaarten lagen. Toen begon hij te praten. Met verwrongen stem zei hij krakend, maar duidelijk verstaanbaar: “aanraken is zetten” en schoof alsnog de pion naar voren. Het is tot op de dag van vandaag de meest indrukwekkende zet die ik in mijn spelersloopbaan heb mogen aanschouwen. Natuurlijk had het van grootsheid getuigd als ik vervolgens remise had aangeboden. Maar met de botheid van de jeugd knalde ik de dame van het bord en won de partij. Ik had nog een lange weg te gaan!

 
 

Webdesign Refresh