SVD SLUIT SEIZOEN AF MET WINST
door Roel Evertse

 

SV Doetinchem heeft de laatste wedstrijd van het seizoen gewonnen. Dat gebeurde in een gemeenschappelijk gespeelde ronde van de klasse 3B in het Denksportcentrum in Doetinchem. De happening kon in vele opzichten geslaagd worden genoemd, met de complimenten aan Kees Nederkoorn en Gert-Jan Zonneveld voor de organisatie. Voor de teams die nog kampioenskansen hadden, Zevenaar en Pallas, bood deze opzet de mogelijkheid om live te bekijken wat er bij de concurrent allemaal gebeurde en voor de andere teams, waarvoor niets meer op het spel stond, geeft het toch meer het gevoel van deelname aan een ‘evenement’ dan wanneer een wedstrijd om des keizers baard gespeeld moet worden in een zaaltje met slechts 16 (sneue) heren.
Zevenaar werd overigens kampioen door Almelo gedecideerd met 6-2 te verslaan. Grote vreugde natuurlijk bij de boys uit de Liemers. Echter niet bij hun aanvoerder Guust Homs. Kampioenschap of niet, hij had gewoontegetrouw weer van alles te mopperen. Zelfs de timing van het nemen van de onvermijdelijke groepsfoto na afloop zinde hem niet…

De match tussen SV Doetinchem en het overwegend Duitse Esgoo 2 zou als ‘bloedstollend’ gekarakteriseerd kunnen worden vanwege de wisselende kansen en de buitengewone narrow escape van de onzen. Echter, het ging nergens meer om, en dan stolt het bloed niet zo snel. De sfeer bleef tot het eind (iets te) ongedwongen.

Na een uur stonden we al met 1-0 voor, omdat de tegenstander van John niet kwam opdagen. Sneu voor John, die ook weer eens een keertje mocht meedoen met de grote jongens en niet zo handig van Esgoo om juist het laagste bord open te laten.

Theo wou vroeg naar huis, omdat hij de dag erop met vakantie zou gaan. Met volle medewerking van tegenstander Jorg Kucheyda werd het bord snel kaal gegraasd. Operatie geslaagd, zou je zeggen, maar Theo zou Theo niet zijn, als hij niet zou opmerken dat hij de winst had gemist.

Henny leek wat benauwd te staan tegen Kirsten Solberg, maar bleef goed opletten en incasseerde na zetherhaling een verdiend halfje.

 

Sander lette minder goed op door een giftige pion te nemen. Tegenstander Frank Grube had beter gerekend en goed gezien dat de witte problemen op de diagonaal g1-a7 onoverkomelijk waren.

Mijn tegenstander deed niets met de witte stukken, maar wou ook geen remise. Snap jij het, snap ik het. Net toen ik goed op weg was naar de winst – tijdnood achter de rug, eindspel met een pion meer – verklootte ik de boel, omdat ik, om met Theo te spreken, ‘iets leuks’ zag. Remise dus.

Henk is dit seizoen langs vele afgronden gegaan, maar tartte het noodlot nu echt tot het uiterste. Een thematische aanval op de damevleugel ontaardde in een drama vanwege een venijnig tussenzetje van tegenstander Sacha Hokamp, dat Henk in een klap twee pionnen kostte. De wedstrijdmentaliteit en het loerend vermogen van Henk zijn echter befaamd. Door tegenkansen te vinden wist hij de tegenstander voldoende schrik aan te jagen, dat er uiteindelijk een niet te winnen eindspel met ongelijke lopers overbleef.

Ook Kees moest flink zweten – wie niet trouwens in het Denksportcentrum: wat een hitte! – voor een halfje. Hij was in gedachten met geheel andere zaken bezig dan de toch redelijk voor de hand liggende vijandelijke zettenreeks a7-a5-a4-a3, waarmee de witte damevleugel volledig gemold werd. Daarna moet Menno Monsma iets gemist hebben. Waarschijnlijk heeft hij zich iets te veel voorgesteld van de aanvalskansen van de ongelijke lopers in combinatie met zware stukken. Hoe dan ook, remise was uiteindelijk niet meer te ontgaan.

Marino speelde een prima partij, lichtelijk ontsierd door één geweldige ketser, die gelukkig ook Henk Bernink ontging, terwijl de opdracht niet moeilijker was dan: sla de ongedekt staande pion! Van een dergelijke gemeenschappelijke plotsblindheid zijn overigens krasse voorbeelden bekend, ook op grootmeesterniveau. Nu won Marino het toreneindspel gladjes.

Eindstand: 4½-3½, een uitslag waarop we een abonnement hadden dit seizoen.

 
SV Doetinchem 1974 - Esgoo 2 2038 4½ - 3½
1 Marino Küper 2090 - Henk Bernink 2101 1 - 0
2 Kees Nederkoorn 2106 - Menno Monsma 2144 ½ - ½
3 Theo Goossen 2014 - Jorg Kucheyda 2099 ½ - ½
4 Henk Riepma 2133 - Sacha Hokamp 2070 ½ - ½
5 Roel Evertse 2031 - Peter Schelwokat 1884 ½ - ½
6 Sander van Vucht 1818 - Frank Grube 1988 0 - 1
7 Henny Haggeman 1859 - Kirsten Solberg 1977 ½ - ½
8 John Lutgens 1745 - n.o.   1 - 0
 

SVD is in de poule als 5e geëindigd met 10 matchpunten en 36 bordpunten. Geen van de vaste spelers behaalde een jubelresultaat, maar anderzijds heeft ook niemand echt slecht gepresteerd. Marino kan redelijk tevreden zijn met 5 uit 8 en een TPR van 2150. De invallers scoorden 2½ uit 9 (inclusief het mirakel van Deventer) en daar zit voor ons een beetje de makke: het verschil in speelsterkte tussen SVD 1 en 2 is te groot. Versterking van SVD is dus welkom en wij gaan volgend jaar met een vrolijk gezicht op de kampioensfoto!

     
 

Webdesign Refresh