HET OPEN KAMPIOENSCHAP SCHAKEN IN UTRECHT
door Marije van der Hoff
 

Op het bevrijdingstoernooi in Wageningen op 5 mei kreeg ik een foldertje in mijn handen geduwd van een van de ouders van de kinderen die mee deed aan het toernooi. Want we waren aan de praat geraakt en we kwamen over ervaringen te praten. Zij zei dat dit een heel leuk toernooi is in Utrecht. En dat die voor ervaring een hele goed opsteker is. Na een aantal dagen er over te hebben nagedacht, had ik besloten om me voor het open kampioenschap van Utrecht op te geven. Zo gezegd zo gedaan. En toen had ik een slaapplaats nodig. Dat was gelukkig zo opgelost, want als je familie in Utrecht hebt wonen is het heel gemakkelijk een keuze te maken. Of betalen voor een hotel of bij familie. Toen ik mijn tante belde was dat natuurlijk geen probleem. Maar ze waren wel op vakantie, dus had ik tijdens het toernooi het rijk alleen.

Vrijdag 3 juli de trein gepakt richting Utrecht. We hadden in het nationaal denksportcentrum Den Hommel het toernooi. Tussen 18.30 uur en 19.15 uur moest je je aanmelden. Maar ondertussen bloed- en bloednerveus geworden. Waarom, mag Joost weten. Eerst maar een bakje koffie en een sigaretje voordat ik naar boven ging.

Om half acht zou het toernooi beginnen maar dat liep een half uur uit. Al ietsje minder nerveus begon ik aan mijn eerste partij. Op een gegeven moment met beide koningen, ieders beide toren en hij meer pionnen en een betere pionnen structuur en ik zelf alleen nog maar een randpion en een dubbelpion. Toen was mijn partij over en uit.

Na een beroerde nachtrust, maar weer eens naar het toernooi.
En in de tweede ronde mocht ik tegen een vrouw spelen. Dus inwendig sprong ik een gat in de lucht. Maar om kwart over negen mochten de klokken aan, maar geen tegenstandster. Toen kwam een van de wedstrijdleiders naar mij toe met de melding, dat ze met de trein vertraging had. Dus maar afwachten. Haar klok liep dus maar een kopje koffie. Na een klein half uurtje was ze er. Want het was niet leuk geweest om zo dan een wedstrijd te winnen door overmacht.
Ik kwam aardig onder druk te staan. Ik kneep hem al aardig. Gelukkig zette ze het paard verkeerd neer. Waardoor ik iets meer lucht kreeg. Daarna maakte ze nog een verkeerde zet met de dame, waardoor ik een pionnetje kon pakken en daarna haar loper. En toen dacht ze dat ze de loper pende met haar toren,omdat ik daar achter mijn dame had staan. Maar ik was zo slim om mijn loper op haar dame te zetten. Waarna ze dacht dame ruil. Maar dat was een hele giftige ruil. Waardoor ik de partij naar mijn hand kon zetten en winnen.
Opgelucht door deze winst, want ik was in ieder geval van die hatelijk nul af op eigen kracht.
Na een lekkere lunch mochten we weer om kwart over twee beginnen aan de derde ronde. Deze had ik verloren. Overmoedig geworden door de vorige partij of last van de warmte waardoor ik lichte hoofdpijn kreeg of omdat ik zo beroerd speelde (net zo als in de gehele externe competitie).

De vierde rond had ik vooraf vrij gevraagd. Waardoor ik op tijd naar huis kon gaan en een half puntje te pakken had.

Na een supergoede nachtrust weer terug naar het denksportcentrum. Alleen dit keer wel met een vest aan en een paraplu boven mijn hoofd want het regende. En om kwart over negen begonnen we aan de een na laatste wedstrijd. Na een rekenfout van mijn tegenstander kon ik zijn dame halen. Na het een en het ander afgeruild te hebben stonden de volgende stukken nog op het bord. Ieder zijn koning en een aantal pionnen. Daarnaast had ik nog de dame en hij een toren en de zwarte loper. Nadat ik mijn pionnen rond de koning goed had gezet ben ik gaan drukken. Eerst maar eens kijken of hij zijn toren of loper cadeau deed maar dat deed hij niet. Waarna ik hem schaak begon te zetten. Na enkele malen hem schaak gegeven te hebben. Was het toch remise i.v.m. zet herhaling.

Bij twee uit vijf mag ik absoluut niet klagen. En met een vooral kleine hoop op drie uit zes . Zolang dromen blijven bestaan zal ik blijven dromen voor zolang het duurt. Maar ja, dromen kunnen ook uit elkaar spatten en dat je dan met beide benen op de grond komt te staan. En dat gebeurde dus ook in de laatste ronde. Binnen het kwartier en ieder VIJF!!! zetten stonden ik en mijn tegenstander al buiten de zaal.
Ja dit lees je goed. Zo ging mijn partij:

e4 1 e5
Pf3 2 Pf6
Pxe5 3 Pxe4
d3 4 Df6
d4 5 Dxf2

Mat

De ervaren speler ziet (waarschijnlijk) meteen wat voor een opening dit is. En voor diegene die dat niet ziet: het is Russisch.

En met een illusie armer en met een ervaring rijker eindigde mijn toernooi.
Het was een leuk en leerzaam toernooi op een hele gave locatie.

 

Webdesign Refresh