ROCHEREN IS VOOR WATJES EN WAT ER VERDER MIS GING ...
door Gert-Jan Zonneveld
 

De kop is eraf; afgelopen dinsdag waren er in totaal 15 leden aanwezig om het spits af te bijten in de interne competitie. De een met als doel zich te plaatsen voor de play-offs, de ander puur voor de gezelligheid met een goed glas wijn of bier, en weer een ander om zijn of haar speelsterkte te verbeteren, of om de ander in een voorbereide variant te lokken. Een korte impressie van de 7 partijen deze avond:

Marije mocht het met zwart opnemen tegen Theo en beging op zet 3 in het Russisch al een blunder. Normaal is om na 3. Pxe5 van wit, de zet 3. … d6 te laten volgen, maar Marije speelde zonder nadenken 3. … Pxe4, waarna Theo a tempo 4. De2! speelde. Na het vervolg 4. … Pf6 5. Pc6+! De7 6. Pxe7 was de partij natuurlijk gespeeld. Marije stribbelde nog wel wat tegen, maar dolf vanzelfsprekend het onderspit. Het gekke is dat Marije onlangs in het Open Kampioenschap van Utrecht al hardhandig tegen deze variant was opgelopen. Hoe luidt het spreekwoord ook alweer over de ezel en de steen?!

Ons nieuwe lid (?!) Leander Scheele liet zien dat hij ondanks zijn jeugdige leeftijd de principes van het schaakspel goed beheerst. Tegenstander Jan Berends hielp hem wel een beetje door eerst een paard en daarna zijn dame in de aanbieding te doen, maar toch. Leander hengelde dankbaar het punt binnen.

Henk Hamer en Frans Kuggeleijn zetten een rustige partij op het bord, waar Frans met de zwarte stukken iets meer ruimte had en dus een klein maar weinig betekenend voordeeltje had. Henk hield de ruimte klein (om eens in voetbaltermen te spreken), en verdedigde zich goed. Van alle goede geesten verlaten, liet Frans zich de blunder Dg4 ontglippen, waar een beurt overslaan beter was geweest. Nu pakte Henk dankbaar een pion met schaak en wist daarna ook een toren te winnen. Arme Frans verliet schielijk de Bank door de achterdeur.

Cees Nederkoorn mocht als regerend kampioen tegen ons nieuwe oud-lid Thomas Bijl. Een Franse doorschuifvariant verscheen op het bord, waarin Thomas iets te passief zijn stukken neerzette. Het recht op rochade werd verspeeld (in zijn notatieboekje stond toevallig de tekst: rocheren is voor watjes, en Thomas voegde de daad bij het woord) en met een koning in het midden weet je het dan vaak wel. Een leuk schijnoffer (Lxe4)wat Cees bracht, was absoluut killing. Een leuke overwinning voor onze kampioen.

John en Henny maakten er een razend ingewikkeld potje van, waarbij het erop leek dat Henny met zwart een duidelijk plusje had. Echter het gereken kostte beide spelers veel bedenktijd en met minder dan een minuut op de klok, ondanks een kwaliteit voorsprong, bood Henny remise aan, wat door John graag werd aanvaard.

Micha vergaloppeerde zich eigenlijk al met zijn paarden in de opening tegen Wim, hetgeen hem op pionverlies en een slechte structuur kwam te staan. Ondanks inventief spel, koerste Wim met vaste hand naar de winst.

Tot slot wist Adri Maranus in de counter te winnen met zwart van Gerard Rückert. In een Grand Prix aanval had wit alles wat zijn hartje kon wensen, en kon Adri alleen maar lijdzaam afwachten hoe wit het vonnis zou gaan voltrekken. Totdat Gerard zich de zet Tf2-d2?? liet ontglippen, wat hem zijn paard kostte op d6. (terugslaan kon niet met cx d6 i.v.m. de penning van de witte koning op g1 door de zwarte dame op a7). Deze slag kwam Gerard niet meer te boven en na nog een paar zetten, reikte hij Adrie zijn hand.
De kop is eraf; volgende week een nieuwe ronde en nieuwe kansen. De verliezers van afgelopen dinsdag gaan in de herkansing, en de winnaars kunnen niet al op hun lauweren gaan rusten……Wordt vervolgd.

 

Webdesign Refresh