TEAMLEIDER OF -LIJDER?
door Roel Evertse
 

Een paar jaar geleden heb ik met mijn maat een training ontwikkeld voor die managers in de GGZ , voor wie het teamleiderschap tot een waar teamlijderschap is geworden. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Groningen 2 moest ik daar hard aan denken. Normaal is het teamleiderschap niet meer dan een kloteklusje dat nu eenmaal door iemand gedaan moet worden. Je stuurt een mailtje naar je spelers, die vervolgens braaf op de afgesproken plek en tijd voor hun potje schaak komen, je voegt vlak voor aanvang van de wedstrijd een ieder een opbeurend woord toe en als het meezit overleggen ze met je over remisevoorstellen of nog beter, ze winnen gewoon. Dan is er nog een aantal administratieve handelingen, je schrijft een verslagje en klaar. Deze keer echter was het formeren van een team een waar drama. Marino, momenteel onze speler met de hoogste rating, meldde zich af met de mededeling dat zijn kinderen een dubbel programma hadden en dat hij om die reden niet naar Groningen kon. Wat een dubbel kinderprogramma is weet ik ook niet, maar het klonk buitengewoon ernstig dus ik heb maar niet verder gevraagd. Daarna begon mijn beltocht door de vereniging. John kon echt niet, Bert vond Groningen wel heel erg ver buiten de Achterhoek liggen, Sjon werd alleen maar buitengewoon vrolijk van mijn verzoek, Adri had natuurlijk weer die akelige kleinkinderen die altijd roet in het eten gooien, Thomas heb ik nog nooit zo opgewekt over een gepland bezoek aan zijn schoonouders gehoord en Gerard? Gerard had geen smoes, wel een vrouw, maar hij mocht van haar en hij wou eigenlijk best graag: klaar,… dacht ik. Nog een mailtje aan het team gestuurd met het goede nieuws en een ieder verboden om ziek te worden, oudtantes te laten doodgaan of ander malheur over zich af te roepen. Vrijdagavond: Marius, waarschijnlijk geïnspireerd door mijn mail, meldt zich ziek! Goddomme, wie moet ik nu weer bellen? Erwin blijkt duidelijk niet in goeden doen. Philip dan maar? Begrafenis! Frans? Een hond! Benno? Nachtdienst! Hoezo nachtdienst? We spelen overdag, ja? Sharif, is die al officieel lid? Niet dus! En eindelijk, eindelijk is er dan een Gert-Jan, die zijn kinderen gewoon twee euro geeft om ’s avonds een zak patat te halen en het leuk vindt om in Groningen een potje te gaan schaken. Daarmee was voor mij de wedstrijd helemaal klaar nog voor hij begonnen was.

 

De wedstrijd zelf werd spannender dan aanvankelijk gedacht. Weliswaar stonden we al heel snel op een 3-1 achterstand door degelijke remises van Sander en Henk en – het moet gezegd – kansloze nederlagen van Gert-Jan en Gerard, maar her en der gloorden er kansjes en kansen.
Theo speelde een van zijn beste potten van de afgelopen jaren. Goede openingskennis, resulterend in pionwinst, ogenschijnlijke compensatie van de tegenstander vakkundig weggepoetst en het eindspel onberispelijk naar winst gevoerd.
Zelf speelde ik een scherpe pot, dacht voordeel te krijgen, maar moest uiteindelijk hard werken voor een halfje.
Kees schrok hevig toen een op h4 verdwaalde loper ineens op f2 werd gekwakt met een hoop nare dreigingen, maar offerde kloekmoedig een kwal en trok met succes ten aanval tegen de vijandelijke koning, die de hulp van zijn zwarte loper best had kunnen gebruiken.
Toen was alle hoop gevestigd op Henny. Uiteraard weer een gezellig rommeltje, waarin Henny zijn stelling iets te lichtzinnig behandelde en werd verrast door een krachtzet van zijn tegenstander.
Een 4½-3½ nederlaag dus en een vacature voor een teamleider.

 

Verslag in DE GELDERLANDER maandag 28 november 2011

 
Groningen 2 2012 - SVD 1 1881 4½ - 3½
1 Rudolf Potze 2072 - Theo Goossen 2026 0 - 1
2 Uwe Rau 2129 - Henk Riepma 2081 ½ - ½
3 Krysztof Jedruszek 2025 - Kees Nederkoorn 2107 0 - 1
4 Peter Hendriks 2037 - Gert-Jan Zonneveld 1543 1 - 0
5 Arjan Dijkstra 2000 - Sander van Vucht 1804 ½ - ½
6 Kiran Soerdjan 1933 - Roel Evertse 2025 ½ - ½
7 Edwin Zuiderweg 2003 - Henny Haggeman 1838 1 - 0
8 Mark Kruit 1896 - Gerard Rückert 1625 1 - 0