DOETINCHEM GESLACHT
door Roel Evertse
 
Natuurlijk was een nederlaag tegen het zeer sterke DSG Pallas min of meer voorzien, maar een 6˝-1˝ nederlaag doet toch wel zeer. Slechts een maal eerder in de KNSB-historie van SV Doetinchem werd een dergelijk grote nederlaag geleden, maar dat is alweer even geleden (seizoen 2004-2005 tegen Dubbelschaak ’97). Een evenaring van een treurig record dus. De eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat er niet veel meer in heeft gezeten dan de drie halfjes, die we bij elkaar wisten te sprokkelen. Een echte wedstrijd werd het nooit, daarvoor was het krachtsverschil te groot. Een echt wedstrijdverslag wordt dit ook niet. Verslaggeving moet het hebben van heroďek, klunzigheid, sensatie, spanning en liefst nog ruzie, vals spel en irritant gedrag van spelers (lees: tegenstanders). Vanmiddag was er niets van dat al te bespeuren: de vijf nullen kwamen redelijk geruisloos tot stand en op de omgangsvormen viel niets aan te merken; men putte zich uit in vriendelijkheden.

Ook de remises kwamen alle min of meer regelmatig tot stand. Marino had zijn huiswerk naar aanleiding van de partij van vorig jaar goed gedaan, Theo gaf geen krimp tegen Morris Merza en de partij tussen ondergetekende en René Renders was en bleef ook in evenwicht.

Kees had de keuze tussen een slecht eindspel nemen of ‘de dood of de gladiolen’. Het werd natuurlijk het laatste. Zijn aanval zag er griezelig uit, maar Koen Lambrechts bleef er heel kalm onder, pareerde alle dreigingen en incasseerde het volle punt.

In de partij van Henk tegen Marc Jonker gingen de dames er reeds bij de 3e (!) zet af. Van een dergelijk spel moet men houden. Nu is Henk qua pielen wel het een en ander gewend, maar in Marc moest hij toch zijn meerdere erkennen. Hij werd langzaam maar zeker van het bord geduwd.
  Ook Sander trof in Arnold Fryling een tegenstander die eenvoudig een maatje te groot bleek. En in dit seizoen lukt er sowieso al weinig bij Sander…

Bij Henny lukte tot vandaag bijna alles, maar Jim Klinge mepte hem wel erg hardhandig van het bord. De alom verbazing wekkende lopermanoeuvre Lc8-g4-c8-g4xf3 in de openingsfase getuigde wel van een opgewekte levensinstelling bij Henny, maar men kan het ook overdrijven.

Marius moest bijna de hele partij keepen, maar bleef steeds een beetje slechter staan. In tijdnood koos hij voor de vlucht naar voren en dat pakte niet goed uit met kwaliteitsverlies. Heel lang sputterde hij nog tegen, maar uiteindelijk moest ook hij naar de slachtbank.

Ondanks dit resultaat staan me met slechts 5 MP uit 7 wedstrijden nog steeds in het linkerrijtje, maar onderin is het een gedrang van jewelste, zodat we zeker nog niet veilig zijn. In de laatste twee ronden krijgen we nog Hardenberg en Winterswijk. Ik eet mijn hoed op als we degraderen!
 
DSG PALLAS 1 2101 - SV DOETINCHEM 1991 6˝ - 1˝
1 Koen Lambrechts 2247 - Kees Nederkoorn 2092 1 - 0
2 Marc Jonker 2298 - Henk Riepma 2053 1 - 0
3 Morris Merza 2036 - Theo Goossen 2046 ˝ - ˝
4 Guido van Mierlo 2079 - Marino Küper 2102 ˝ - ˝
5 Arnold Fryling 2147 - Sander van Vucht 1827 1 - 0
6 Pim Heijne 1988 - Marius van Hal 1946 1 - 0
7 René Renders 2026 - Roel Evertse 1996 ˝ - ˝
8 Jim Klinge 1990 - Henny Haggeman 1868 1 - 0