DOETINCHEM GOOIT WINST HET RAAM UIT
door Roel Evertse
 
Hoe treurig het leven van een schaker kan zijn bewees Sander van Vucht maar weer eens, maar vlak ook de ellende niet uit, die toekijkende teamgenoten en niet te vergeten de teamleider (met recht de ‘teamlijder’) moeten doorstaan, wanneer de laatst overgebleven speler bij een 3½-3½ tussenstand in het verre eindspel eerst een redelijk simpele stukwinst mist en vervolgens ook nog een wel heel eenvoudige afwikkeling over het hoofd ziet, die minimaal remise zou hebben opgeleverd. De arme Sander zag echt niets meer en de stuurlui aan wal zagen natuurlijk alles, als ze tenminste de aanblik van de lijdende Sander konden verdragen. Eén van de teamgenoten werd het allemaal te veel en voegde mij toe dat als hij teamleider zou zijn geweest, hij zich van een brug had gestort. Was dit wellicht als aanmoediging aan mijn adres bedoeld? Feit is, dat SV Doetinchem door dit resultaat (en de verrassende winst van Almere op Staunton) in serieus degradatiegevaar verkeert en dan klinkt al snel de roep om een goede leider!
Het zou natuurlijk een beetje flauw zijn om alleen Sander het verlies in de schoenen te schuiven. Tenslotte ging er nog 3½ punt verloren.

Marius had duidelijk een off-day en stond na nog geen uur spelen een kwaliteit achter bij een hopeloze stelling. Het pleit voor zijn wedstrijdmentaliteit dat hij stug doorspeelde, maar helaas zonder het geringste perspectief op meer dan uitstel van de nul.

Ondergetekende nam om onduidelijke redenen (of het moet karakterzwakheid zijn) een uit nood geboren pionoffer van Paul ten Vergert niet aan en verklootte zijn houdbare stelling daarna vakkundig.
  Henny (tot vandaag 3 uit 3) had ook duidelijk zijn dag niet en ging aan overbelasting en onderste-rij-ellende ten onder.

Theo, op eigen verzoek niet aan een topbord geplaatst, speelde tegen de bepaald niet zwakke Arno van Akkeren eindelijk weer eens een prima partij. Actief stukkenspel leidde tot een koningsaanval. Een mooie interferentiezet besliste de partij daarna abrupt.

Henk, die een zeer goed seizoen doormaakt, beleefde tegen Fabian Stotyn een mooie middag. De vijandelijke koning werd reeds vroeg in de partij uit zijn hok gerookt (Ke8-e7-e6), hetgeen twee pionnen en een superieure stelling opleverde. Fabian speelde in het toreneindspel nog heel lang door, maar het resultaat stond vast.

Ook Marino is bezig aan een mooie reeks. Lang bleef de stelling in evenwicht, waarbij de zetten zelfs een aantal keren herhaald werden, maar toen Willem Bulter even niet goed oplette kostte hem dat een kwaliteit en toen was er geen houden meer aan.

Kees tenslotte deed zichzelf (en het team) waarschijnlijk tekort met een remise. In ieder geval leek hij op een aantal momenten in de partij kansen te hebben. In een dame-eindspel probeerde hij nog lang om tegenstander Robin Bos op verkeerde gedachten te brengen, maar deze liet zich niet van de wijs brengen.

In de laatste twee ronden krijgen we eerst kampioenskandidaat Philidor 1847 2 uit Leeuwarden op bezoek en twee weken later degradatieconcurrent UVS 2. Alle verloven zijn ingetrokken!

 
LONNEKER 2015 - SVD 1 1985 4½ - 3½
1 Fabian Stotyn 2157 - Henk Riepma 2075 0 - 1
2 Thorben Koop 1988 - Marius van Hal 1940 1 - 0
3 Timo Oehne 1920 - Sander van Vucht 1834 1 - 0
4 Paul ten Vergert 2227 - Roel Evertse 1951 1 - 0
5 Robin Bos 1933 - Kees Nederkoorn 2100 ½ - ½
6 Arno van Akkeren 2007 - Theo Goossen 1985 0 - 1
7 Willem Bulter 1928 - Marino Küper 2088 0 - 1
8 Jokim van den Bos 1963 - Henny Haggeman 1905 1 - 0