Schaakvereniging Doetinchem
                                                                                                            Opgericht: 29 januari 1908

 

Onderweg naar het kampioenschap?

door Piet-Heyn Sluijter

Wanneer er bij clubs (meestal voetbal) halverwege het seizoen over een mogelijk kampioenschap gesproken wordt, gaat het in de 2e seizoenshelft vaak helemaal mis. Vraag de gemiddelde Feyenoord-fan maar eens hoe het de afgelopen twee decennia is gegaan. Ons nieuwe lid Marcel, is hier zeer geschikt voor.

Dinsdag 13 december stond voor SVD 4. De laatste wedstrijd van de 1e seizoenshelft op de agenda. Bij winst zouden we met een mooie voorsprong gerust onder de kerstboom kunnen gaan liggen, terugkijkend op een mooi eerste halfjaar.
Doesborgh 2. Is op papier een interessante tegenstander. Twee spelers met 1500+ en de rest aanzienlijk lager. Toch hadden ze al eens verloren, waar wij alleen een gelijkspel als ‘minste’ prestatie hadden genoteerd. In het voorafgaande app-contact werd gekozen voor de volgorde van 1 naar 4: David, Benno, (als vaste invaller) Jos en Piet. De captain kon dan vanaf bord vier goed in de gaten houden wat er verder allemaal gebeurde. Althans, dat dacht hij..

Alles startte zoals we gewend zijn. Jos leverde, volgens goed gebruik, na enkele zetten een pion in op het 3e bord. Inmiddels begint bij iedereen in het team (inclusief Jos zelf…) het besef door te dringen dat hij aan een nieuwe offer-variant werkt. Werktitel: "De Achterhoekse Welling-donatie".
En ook deze keer betekende het verlies van de pion niets en kon hij relatief makkelijk naar een punt toe spelen. Dit gebeurde overigens pas nadat de captain weer zijn gebruikelijke capriolen had uitgehaald. Op deze mooie 13e december overigens van uitzonderlijk niveau…

Na een zet of 12 twee pionnen winst en een prima stelling om solide naar de overwinning toe te spelen. En toen gebeurde het. Iets wat sommigen ooit een keer hebben meegemaakt, ook de hele grote jongens. De zet was weloverwogen, niets bijzonders gewoon een stuk verplaatsen naar een gunstiger veld. Een fractie later had ik een stuk in mijn hand, maar niet het stuk dat ik van plan was te zetten. Direct ging mijn hartslag omhoog, mijn gezicht kleurde rood en mijn ademhaling stokte. Een snelle blik op het bord leerde dat de opgepakte loper inderdaad niet het paard was, dat ernaast stond. En die bewuste loper had precies twee velden waar ik hem kon plaatsen. Beide velden zouden direct verlies van kwaliteit betekenen zonder weerwoord. Het maakte niet eens zoveel uit, waar ik het stuk zou plaatsen.

Inmiddels was ik mijn emoties weer een klein beetje de baas geworden en begon ik al te hopen dat de tegenstander het als een offer zou zien. Een offer dat geen offer was. Is daar een naam voor? Een schijnoffer misschien? Nadat de loper geplaatst was begon het wachten, Wat zou de tegenstander denken, en nog belangrijker, wat zou hij doen? Omdat de tegenstander voor al zijn zetten zorgvuldig de tijd nam, kon ik verder kijken, naar hoe erg de schade was. Behoorlijk. Alles leek te kantelen. Mijn gedachtes dwaalden verder af. Wat zou ik later verklaren, het stond toch allemaal prima?! Zou dit ooit een ander ook overkomen zijn? Ik moest het weten. Een ervaren speler kwam aangelopen. Ik stond op en schetste de situatie. Hij keek vol ongeloof en medelijden, maar herkende het niet. Op weg naar de bar nog iemand aangeschoten. Die had er wel eens van gehoord en voegde er in mijn fantasie aan toe: “niet veel later was zijn carrière voorbij en werd hij opgenomen in een illuster, Siberisch verpleeghuis voor zwaar gehavende psychiatrisch patiënten. Daar is hij nooit meer volledig hersteld”.

Op weg terug naar het bord bedacht ik dat opgeven altijd nog kan, eerst maar eens verder spelen. Een vlugge blik op bord 1. en 2. leerde dat David en Benno het zwaar hadden. Hard werken en geringe progressie. Maar hun taaiheid heeft zich al veelvuldig bewezen. Afwachten dus.

Wonderbaarlijk genoeg drukte mijn tegenstander niet door sterker nog, ik kon een toren bemachtigen in ruil voor een paard en een dubbelpion. Toch nog kansen? Niet lang daarna weer een blunder. Twee torens in een paardenvork… Weg hoop, weg illusies van winst, laat staan remise. Toch maar doorspelen, tenslotte kwam er maar geen echt offensief van de tegenstander. En toen gebeurde er weer wat raars. Ik kon een pion laten promoveren ten koste van een toren. Hiermee kwam abrupt een einde aan de grootste knoei-partij die ik ooit gespeeld heb, godzijdank! De tegenstander leek niet gehinderd te worden door de nederlaag. Alsof hij dit soort partijen vaker heeft? Of gewoon een goede beheersing van spieren in het gelaat? Hoe dan ook, hij liet zich de uiterst merkwaardige nederlaag (ogenschijnlijk) makkelijk vallen.

2-0 voor, niets aan de hand. En toen Benno met een prachtige combinatie de nederlaag wist om te buigen in een interessant eindspel, waar remise het resultaat was, was de overwinning al binnen!
Dat Kees bij de analyse van het eindspel direct de winst voor de tegenstander zag, deed hier niets meer aan af. Wij zijn gewone stervelingen en onze tegenstanders gelukkig ook…

David kwam na een lange strijd ook remise overeen. Net als Benno een knap resultaat tegen een opponent met een veel hogere rating. Zijn partij heb ik niet kunnen volgen. Ongetwijfeld weer solide, zoals onze penningmeester betaamt.

Twee overwinningen en twee puntendelingen, op deze gedenkwaardige avond. Hiermee sluiten we de eerste seizoenshelft zeer goed af en hebben we het kampioenschap volledig in eigen hand. Kennelijk gaat er geen verlammende werking van deze favorietenrol uit, waardoor ik het ook na deze week durf te blijven benoemen.

Heren we staan aan de vooravond van iets moois. Ons team bestaat uit onervaren clubschakers met frequente en dankbare aanvulling van Benno. We hebben allen een rating die geen recht doet aan onze speelsterkte. Er rest ons niets anders dan gewoon te doen wat wij al deden. De captain zal proberen om zijn uitspattingen in toom te houden, waardoor hij wat meer aansluiting vindt bij het degelijke spel van zijn teamgenoten. Maar ach, als het in ieder geval geen nederlagen oplevert, moet het dan wel verandert worden…?!

Geniet tijdens de feestdagen van dit mooie succes, hou de geest scherp, oefen veel en dan staan we over enkele maanden op het ereschavot! Bestuur, de platte kar kan nog niet worden besteld, maar wel worden gereserveerd.

Adieux,

Piet

  SV Doetinchem 4 1258

-

Doesborgh 2 1361 3 - 1
1 David Hollestelle 1369 - Chiel Verhagen 1511 ½ - ½
2 Benno Thomassen 1412 - Fred Rienstra 1566 ½ - ½
3 Jos Welling 1116 - Steffen Brouwer 1361 1 - 0
4 Piet-Heyn Sluijter 1134 - Frank van der Rijst 1007 1 - 0