Schaakvereniging Doetinchem
                                                                                                            Opgericht: 29 januari 1908

 

 

Groeten uit Hoogeveen (1)

door Niels van der Mark

Ik had dit toernooi al eerder op de korrel en dit jaar moest het er maar van komen, het Hoogeveen schaaktoernooi, dat traditiegetrouw in de herfstvakantie gehouden wordt. Acht ronden zweten in een Zwitsers toernooi met 86 deelnemers. Daarnaast is er een sterke open groep met allemaal meesters en grootmeesters en zijn er 2 tweekampen. Daarvoor weten ze iedere editie weer wat moois te vinden. Dit jaar speelt de wereldkampioen bij de vrouwen, Hou Yifan tegen Nigel Short, die onlangs nog schreef dat het vrouwenschaak nog niet veel voorstelde. De andere tweekamp is tussen onze Nederlands kampioen, Jorden van Foreest (slechts 17 jaar oud!) en oud Nederlands kampioen Ivan Sokolov. Zo spelen er 3 (voormalig) wonderkinderen mee.

Met enig afgrijzen zag ik dat er in mijn groep ook veel kinderen meedoen, waaronder een broertje en zusje Foreest. Kinderen van amper een meter hoog, met bescheiden ratings die totaal niet uitdrukken hoe sterk ze werkelijk zijn! Vanmiddag zag ik hoe de jongste, Machteld, 9 jaar oud met een rating van 1661 een 60-jarige binnen een uurtje helemaal van het bord af mepte, kansloos!
Omdat de afstand wat te groot is om dagelijks te bereizen logeer ik deze week bij mijn tante Gretha (en natuurlijk ome Hans). Mijn tante is 77 jaar oud, woont in een prachtig appartement op een half uurtje rijden van Hoogeveen en kan heerlijk koken. Alleen jammer dat, toen ik naar de WIFI code vroeg, ze zei dat ze helemaal geen internet hadden, was nergens voor nodig. Met mijn mobieltje kan ik me gelukkig aardig behelpen.
Na aankomst op zaterdag en de loting begon mijn eerste partij gelijk tegen de hoogstgeplaatste uit onze groep, een oud clubgenoot van Adri, Dick Stavast uit Steenwijk. Ik kon in deze partij aardig meekomen, tot ik wat ongeduldig besloot het centrum open te breken. Het bleek gelijk een blunder te zijn en na wits antwoord had ik ook door dat ik verloren stond. Ik probeerde nog een trucje, want opgeven kan altijd nog:

Ik heb zojuist mijn paard van f7 naar d7 gespeeld. Heel verleidelijk nu is de vork 20.Pd6, maar na 20…Pxe5 verliest wit een pion en staat zwart wat beter. Mijn tegenstander speelde echter gewoon 20.Pxa7 en na 20..Ta8 21.Pb5 b6 22.e4 konden de stukken weer in het doosje.

Nu ik de sterkste tegenstander had gehad, kon het alleen maar beter gaan. Mijn tegenstander de 2e ronde speelde verrassend sterk, gooide een vervaarlijk uitziende koningsaanval over me heen, die ik ternauwernood overleefde. Op het moment dat ik weer een beetje spel kreeg gaf hij pardoes een toren weg, maar daar zit nog een leuke anekdote aan vast.

In deze stelling (ik had wit) zag ik hoe hij zijn toren op g8 oppakte en op g6 wilde zetten. De toren viel echter tussen zijn vingers vandaan en belandde half op f8. Verbouwereerd keek hij me aan, zo van: ‘zag je hoe hij per ongeluk uit mijn handen viel?’ Hierop zei ik: ’Ik zag dat hij per ongeluk viel hoor, u mag hem nog wel zetten’, stond op van mijn tafel en liep weg. Toen ik een minuut later terug kwam stond hij inderdaad op g6 ( waardoor zijn Toren op h8 geslagen kan worden) en stak hij zijn hand al naar me uit om op te geven. Zonder enige vorm van schaamte nam ik die natuurlijk aan.

Zo is mijn toernooi redelijk begonnen met 1 uit 2. Morgen wacht me een sterke tegenstander, waar ik mijn handen aan vol zal hebben. Gelukkig liggen mijn oom en tante al om half 10 op bed, kan ik nog even rustig analyseren, voorbereiden en oom Hans zijn whisky opdrinken. Ik hoop jullie de komende week een beetje op de hoogte te houden van alles dat hier in Hoogeveen gebeurt, maar je kunt het ook volgen op deze website.