(54) door Niels van der Mark

 

Rare jongens, die schakers!

Het ONK in Dieren zit er op. Een bonte verzameling van 466 schakers heeft daar de afgelopen 2 weken verschillende toernooien afgewerkt, waaronder ook een aantal Doetinchemmers. Ik heb daar op Facebook al het een en ander over geschreven, dat ga ik niet allemaal herhalen, maar wil hier toch even stilstaan bij alles wat ik mocht aanschouwen tijdens mijn aanwezigheid. Want eigenlijk is het toch wel een bijzonder volkje, die schakers. Want wat beweegt je om midden in de zomer, als het tropisch warm is, in een sporthal te gaan zitten om met houtjes te schuiven?

Tijdens de eerste week van het open toernooi was het buiten bijzonder warm. De 40 graden werd een paar keer aangetikt en menig Nederlander deed zijn beklag (daar zijn we goed in) dat dit nou ook weer niet hoefde. In de speelzaal liep de temperatuur vanzelfsprekend ook flink op. We begonnen met een aanvaardbare 25 graden, maar in de loop van de middag ging dat snel over de 30. En al had ik een korte broek en luchtig T-shirtje aan, ik vroeg me toch regelmatig af, terwijl ik boven mijn bord zat te druppelen, wat ik hier nou deed? Tot mijn verbazing zag ik echter dat een aanzienlijk deel van de schakers gekleed ging in lange broek, wollen sokken met dichte schoen en lange mouwen. Soms zelfs met een T-shirt eronder of een colbertjasje aan. En dat niet alleen, na een aantal dagen viel het me op dat de outfit bij een aantal niet veranderde, ze liepen gewoon dagen achter elkaar in hetzelfde kloffie te gutsen en te zweten. Een verklaring zou kunnen zijn dat een sporter niet van pen of kleding wisselt zolang hij aan het winnen is, maar ik betwijfel of dit hier opgaat. Misschien dat het modegevoel bij veel schakers niet zo sterk ontwikkeld is, maar bijzonder is dit wel.

Ik had de 2e week van het toernooi een schaker uit de hoofdgroep te logeren, over rare jongens gesproken. Een heel aardige man overigens, maar als we na afloop samen terugreden kon hij de hele reis een gesprek voeren in de trant van: ‘Als ik nu Toren c1 gespeeld had, kwam Koning d5, Loper g3, Toren naar g6 en loopt de pion door, misschien eerst de pion naar h4, maar dan Toren naar h7 en dan is mijn eigen Toren wat inactief, tenzij het Paard eerst, etc etc’. We kennen dit fenomeen allemaal, dat een speler je na zijn partij er iets over wil vertellen en dat je na 3 seconde de stelling niet meer voor je ziet en geen flauw idee hebt waar het over gaat, maar je laat hem even doorpraten, want je ziet dat hij het voor hem fijn is, om het nog een keer te kunnen beleven. Alleen toen we later in een restaurant aan het eten waren en het al een tijdje stil was, sprak hij vanuit het niets:’ Ik had de Koning niet naar f4 hoeven spelen, hij had ook gewoon naar e2 gekund, dan was er niets aan de hand geweest’. Ik kon natuurlijk alleen maar instemmend knikken, alsof ik wist waar hij het over had.

In de laatste week van het toernooi gebeurde er iets dat zelfs de landelijke pers haalde, er werd een valsspeler betrapt. Een jonge gast die opvallend vaak van het bord wegliep om, zo bleek naderhand, even zijn mobiel te raadplegen over welke zet te spelen. Bij navraag naderhand werd me verteld dat de boosdoener al voor het toernooi in de gaten werd gehouden en er zelfs een metaaldetector besteld was om hem te kunnen betrappen. Alleen dit apparaat werd maar niet geleverd, waardoor de organisatie weinig kon doen, behalve een soort dossier opbouwen. (er kwamen regelmatig spelers klagen bij de organisatie over zijn gedrag) Toen in de laatste week de metaaldetector arriveerde kon hoofdarbiter Koos Stolk de zondaar dan ook snel betrappen en uit het toernooi verwijderen. Hem hangt waarschijnlijk een schorsing van 1 of 2 jaar boven het hoofd, ook omdat dit niet de eerste keer was dat hij dit flikte. De organisatie deed een discrete mededeling op de website, zonder zijn naam te noemen, maar onze clubgenoot Piet-Heyn vond dat te mild en schreef zijn naam voluit op de Facebook pagina van het toernooi, aangevuld met enkele subtiele verwensingen. Prachtig, ik heb geloof ik een kwartier in een deuk gelegen toen ik het las.

Hoe hebben de Doetinchemmers het nu eigenlijk gedaan dit toernooi? Echte uitblinkers waren er niet, niemand kwam boven de 50%, maar toch moet de prestatie van Bram Zaalmink wel even vermeld worden. Hij toonde lef door zich voor de B-groep in te schrijven en kwam moeizaam op gang. In de eerst 5 rondes scoorde hij slechts een halfje en ik begon me af te vragen of hij nog zou kunnen opkrabbelen? Toen volgde echter 3 overwinningen en stond hij ineens zelfs boven mij in de ranglijst! De laatste ronde mochten we tegen elkaar en Bram kwam beter voorbereid achter het bord dan tijdens de bekerfinale in mei en hield me eenvoudig op remise.

Piet-Heyn begon redelijk aan zijn toernooi en stond halverwege op een keurige 50%. De laatste 4 rondes kwam daar echter niet veel meer bij, waardoor hij genoegen moet nemen met 3 uit 9, wat hem wel wat ratingpunten oplevert overigens. Henk begon slecht aan dit toernooi. Meestal is hij goed voor een sterke start in Dieren, maar dit jaar liep het allemaal anders. In de laatste 4 rondes wist hij echter 3 overwinningen te boeken, waardoor hij toch nog op een nette 4 uit 8 (een ronde niet meegespeeld) kwam. Toch kost dit toernooi hem waarschijnlijk wel zo’n 25 á 30 ratingpunten. Philippe Friesen, die het komende seizoen uitkomt voor Doetinchem, speelde een wisselvallig toernooi, waarin hij geen enkele remise aantekende. Dat zegt misschien wel iets over zijn strijdlust! Uiteindelijk met 3 uit 9 geen ratingverlies gezien de sterke tegenstand in de A-groep.

Tsja en dan mijn eigen prestatie. Ik begon goed met een overwinning en een plusremise, maar daarna leed ik 2 pijnlijke nederlagen. Ik sloot het toernooi af met 3 remises en een overwinning, maar een vraag bleef maar terugkomen. Wat vind ik eigenlijk leuk aan schaken? Daarover de volgende keer meer, in de hoop dat ik daar dan een antwoord op heb gevonden, want nu ben ik daar niet meer zo zeker meer van.

Niels van der Mark

Klik hier voor meer